اشک چشمانم خشک شد

مادران دیاربکر 2 ماه است که مقابل دفتر استانی حزب دموکرات مردمی (HDP) در دیاربکر به بست نشسته اند.

اشک چشمانم خشک شد

حجیره آکار مادر دیاربکری، با ادعای بر اینکه ماشینی که پسرش را ربوده و به کوه برده، متعلق حزب دموکرات مردمی  بوده، در تاریخ 22 آگوست مقابل ساختمان استانی این حزب تحصن کرد.

این مادر دریاربکری پس از روزها تحصن بالاخره در تاریخ 24 آگوست توانست پسرش را در آغوش بکشد. این اقدام حجیره تبدیل به نمونه ای برای سایر مادرانی شد که درد مشابهی را در قلب خود احساس می کردند.

 

تعداد خانواده های متحصن به 55 افزایش یافت

بعدها فوضیه چتین کایا، رمزیه آک کویون و عایشه گول بیچر از این اقدام حجیره الگوبرداری کردند و در روز 3 سپتامبر آنها نیز مقابل مقابل دفتر استانی حزب دموکرات مردمی به بست نشستند. در ادامه تعداد این خانواده ها به 55 عدد رسید.  

هم اکنون این مادران به تحصن خود مقابل ساختمان استانی HDP ادامه می دهند و این کار اینها در طول روز با انجام دیدارهایی از سوی مقامات کشوری و نیز نهادهای مردمی مورد حمایت قرار می گیرد.

سلیمان سویلو وزیر کشور ترکیه، زهرا زمرد سلجوق وزیر کار، خانواده و خدمات اجتماعی، خانواده های شهدا، سیاستمداران، هنرمندان، روزنامه نگاران، نویسندگان، نمایندگان تشکل های مردمی و شهروندان مختلف از همه اقشار مردمی با رفتن به محل تحصن و دیدار با این مادران از آنها اعلام حمایت کردند.

مادرانی با در دست گرقتن عکس فرزندان خود، همچنان به بست نشسته و منتظر دیدار با فرزندان خود هستند.

زندگی ما را نابود کردند

امی خان نیلی فرکا با ابراز اینکه پسرش محمد 4 سال پیش در استانبول ربوده شده و به کوه منتقل شده، به دیاربکر آمده و در تحصن مادران دیاربکری شرکت کرد. وی می گوید که تنها خواسته اش دیدار با پسرش است.

امی خان می گوید: من مطمئن هستم که حزب دموکرات مردمی (HDP) پسرم را ربوده است: من پسرم را می خواهم، تا به امروز از او نه خبری دریافت کرده ام و نه به من تلفن کرده است. پسرم را ربودند، زندگی ما را نابود کردند. کل خانواده نابود شد. اشک چشمانمان خشک شده است. از پسر من چه چیزی می خواهند؟ پسرم آزارش به مورچه هم نمی رسید. او در درس و مدرسه اش بسیار موفق بود.

امی خان با تاکید بر اینکه 2 ماه است، مقابل دفتر استانی حزب دموکرات مردمی (HDP) تحصن کرده اند، گفت: از مسئولین این حزب درخواست توضیحات داریم.

وی دردهای قلبی خود را چنین بیان می دارد: "باید برای ما توضیح دهند ک هبا فرزاندانمان چه کرده اند؟ آنها اگر کرد هستند بیایند و بین ما بنشینند. من یک چنین کرد بودن را نمی خواهم. من نیز کُرد هستم. فرزند من را قربانی سیاست بازی نکنند. آزادی و آینده پسرم زا از بین بردند.

امی خان تاکید کرد که تا آزادی کامل فرزندان خود به تحصن مقابل دفتر استانی حزب دموکرات مردمی (HDP) ادامه خواهند داد.

 

 

بدون پسرم اینجا را ترک نمی کنم

فاطمه بینگول یکی دیگر از مادران متحصن است. وی که 5 فرزند دارد، می گوید که پسرش 14 ساله اش تونجای، 5 سال پیش ربوده شده و به کوه انتقال یافته است. وی می گوید که تنها خواسته اش پسرش است و دلش برای پسرش خیلی تنگ شده است.

بینگول که 5 سال است پسرش را ندیده، احساساتش را با این جمله ها بیان می کند: "فرزندان ما را بیاورند. این مادران را بیشتر از این اذیت نکنند. گناه دارد. هسچ کسی این حق را ندارد که باعث گریه، عذاب، آزار و اذیت این مادران شود. همه ما در دست دست هم داده یان و تا زمانی که فرزندان خود را تحویل نگرفته ایم از اینجا نخواهیم رفت. دارد رنج بکشد. بگذارید در صورت لزوم ما را بکشند. ما از مرگ نمی ترسیم.

 

بگذارید دنیا شاهد این همه ظلم و ستم پ ک ک علیه کردها باشد

سونگول آلتین تاش یکی دیگر از مادران متحصن مقابل دفتر استانی حزب دموکرات مردمی (HDP) است. وی می گوید پسرش مسلم در 2 اکتبر 2015 عازم خدمت سربازی بوده که در شهرستان پولومور استان تونجلی توسط تروریست های پ ک ک ربوده شده است. وی تاکید می کند که 4 سال است از پسرش بی خبر است.

آلتین تاش می گوید: "ما 60 روز است اینجا هستیم ، اگر لازم باشد 60 سال دیگر نیز می مانیم تا زمانی که فرزندمان برگردند." وی همجنین از کسانی که فرزندانشان به کوهها ربوده شده اند، خواست تا با حضور مقابل دفتر استانی این حزب به تحصن کنندگان بپیوندند.

این مادر در خطاب به خانواده های کرد نیز چنین می گوید:

مادران کرد باید از خواب غفلت بیدار شوند، پسرانشان را مقابل چشمانشان از آنها می گیرند. بیدار شوند و ظلمهای پ.ک.ک علیه کردها را ببینند. آنها به مادر، پدر و فرزند ترحم نمی کنند. باید خانواده های کرد متوجه این ظلم باشند. تنها دشمن ما پ.ک.ک است.

 

تا زمانی که دخترم نیاید از جایم تکان نمی خورم

یاسین کایا پدر چیدم است که 4 سال پیش و به هنگامی که 17 ساله بوده در شهر آغری ربوده شده و به کوه انتقال یافته است. این پدر نیز جزو تحصن کنندگان مقابل دفتر استانی حزب دموکرات مردمی (HDP) است.

یاسین می گوید که کلیه پدر و مادرها در سوز و سرمای زمستان نیز به تحصن ادامه خواهند داد و می افزاید:

ما منتظر توصیحات این حزب هستیم و تا زمانی که دخترم نیاید از اینجا نمی روم. آنها ادعا می کنند که کرد هستند، اما آنها کرد نیستند. کرد واقعی ما هستیم و حزب دموکرات مردمی (HDP) فرزندان ما را ربوده است. اگر راست می گویند، بیایند و اینجا همراه ما به بست بنشینند و شعار مرگ بر پ ک ک سر دهند. آن وقت ما هم این محل را ترک می کنیم و آنها را از ربوده شدن فرزاندنمان مسئول نمی شناسیم.    



خبرهای مرتبط