نگاهی به سند ملی استراتژی استخدام در ترکیه

این طرح عمل که سالهای 2017 الی 2019 را در بر می گیرد، بر روی 4 محور سیاسی و 7 بخش متفاوت تاسیس شده است

777490
نگاهی به سند ملی استراتژی استخدام در ترکیه

بیکاری پدیده ای است که میزان آن بسته به سطح اجتماعی و اقتصادی کشورها متفاوت می باشد. اما این پدیده نه تنها معضل کشورهای کمتر توسعه یافته، بلکه در عین حال مشکل کشورهای پیشرفته و در حال رشد نیز است. ترکیه که یکی از کشورهای در حال رشد می باشد، برای وارد شدن در رده کشورهای توسعه یافته و دارای درآمد بالا نیازمند بازار کار و استخدام بسیار قوی و توسعه استراتژیهای مهم در این زمینه می باشد.

در این چارچوب استراتژیهای استخدام بسیار حائز اهمیت می باشد. در این راستا نیز با در نظر گرفتن مسایل، مشکلات و نیازهای بازار کار ترکیه، سند ملی استراتژی استخدام به نحوی که دربرگیرنده سالهای 2014 الی 2023 باشد، آماده شده است.

اولین طرح عمل این استراتژی شمال سالهای 2014 الی 2016 می شود، دومین آن نیز سالهای 2017 الی 2019 را دربر می گیرد. در سال 2016 اولین طرح عمل به اجرا درآمد و برای دوره های آتی نیز یک طرح عمل 3 ساله در دستور کار قرار گرفت. این طرح عمل که سالهای 2017 الی 2019 را در بر می گیرد، بر روی 4 محور سیاسی و 7 بخش متفاوت تاسیس شده است.

محورهای سیاسی موضوع بحث عبارتند از: تقویت رابطه بین آموزش و استخدام، فراهم کردن انعطاف و اعتماد لازم در بازار کار، افزایش میزان استخدام در گروههای ویژه و تقویت رابطه بین استخدام و تامین اجتماعی. از میان این سیاستها، تقویت رابطه بین آموزش و استخدام از نقطه نظر تربیت نیروی متخصص و بوجود آمدن نیروی کار پربازده بسیار مهم می باشد.

در ترکیه هنگامی که میزان بیکاری را به نسبت میزان تحصیلات مورد بررسی قرار می دهیم، می بینیم که نرخ بیکاری در میان قشر تحصیلکرده بالاتر از میزان بیکاری عمومی است. این امر بدین معنی است که قشر تحصیلکرده بیشتر استخدام دولتی شده اند و بخش خصوصی در این زمینه ناکفایت عمل کرده است. در این چارچوب و در بعد ارتباط بین آموزش و استخدام که اولین محور اقتصادی می باشد، باید بین آموزش و نیروی کار هماهنگی های لازم برقرار شود و در راستای افزایش کیفیت آموزش عمومی و شغلی گامهای لازم برداشته شود. 

در زمینه محور دوم که عبارتست از فراهم کردن انعطاف و اعتماد لازم در بازار کار، تا سال 2016 در ترکیه گامهای بسیار مهمی برداشته شده است. یکی از مهمترین اهداف این استراتژی، حمایت از مدلهای شغلی منعطف با فراهم کردن تامین اجتماعی برای آنها است. بنابراین در صورت افزایش هماهنگی بین مدل های کاری منعطف با تامین اجتماعی می توان شاهد تاثیرات مثبت این استراتژی بر نرخ استخدام بود.

در سومین محور طرح عمل 2017 – 2019 که عبارتست از افزایش میزان استخدام در گروههای ویژه، افزایش استخدام زنان، جوانان و معلولین مدنظر قرار گرفته است. افزایش میزان حضور زنان در عرصه های اقتصادی، کاهش نرخ بیکاری نیروی جوان و افزایش تدابیر و تشویق های لازم در زمینه استخدام معلولین از مهمترین اهداف این محور هستند. در این محور به ترتیب دوره های آموزش شغلی و تربیت نیروی جوان متخصص با ضمانت استخدام و اقداماتی که راه را برای استخدام زنان فراهم می نماید نیز اهمیت داده می شود. 

در چهارمین محور یعنی در تقویت روابط بین استخدام و تامین اجتماعی، به سیاستهایی نظیر تشویق و ترویج کار و فعالیت توسط خدمات تامین اجتماعی و تنظیم هزینه های تامین اجتماعی بر اساس معیارهای ملموس جای داده شده است. هدف اصلی این سیاستها رفع موانع موجود بر سر راه کار و فعالیت افرادی است که از خدمات و کمکهای تامین اجتماعی بهره مند می شوند و فراهم کردن زمینه استخدام این افراد است.

استراتژی ملی استخدام 7 بخش منجمله بخش های فناوری، مالی – اعتباری، ساختمان سازی، بهداشت و درمان، کشاورزی، نساجی و پوشاک آماده و گردشگری را در بنیه خود جای داده است. این بخش ها که از ظرفیت بالای کار و فعالیت برخوردار هستند، در استخدام نیز توان بالایی دارند. این استراتژی ها که در 4 محور و 7 بخش فوق اجرا خواهد شد، در راستای اهداف 2023 به کاهش میزان بیکاری و افزایش استخدام کمک خواهد کرد. در این راستا باید قبل از هر چیز تعداد نیروی کار متخصص افزایش یابد. از استخدام نیروی کار قاچاق جلوگیری گردد و زمینه رشد فراگیر و همه جانبه تامین گردد.

در نهایت باید یادآوری کرد که میزان بیکاری در ماه آوریل در مقایسه با ماه قبل کاهش یافته است. در همین راستا انتظار می رود که در سایه استراتژی ها تدوین شده و بخصوص آغاز بسیج استخدام، میزان بیکاری در ماههای آتی بیش از پیش کاهش یابد.     



خبرهای مرتبط