Διαμεσολαβητικός Πόλεμος στη Λιβύη

Του ερευνητή/συγγραφέα της SETA Τζαν Ατζούν

Διαμεσολαβητικός Πόλεμος στη Λιβύη

Το 2011 στη συγκυρία που είχε δημιουργήσει η Αραβική Άνοιξη, ξεκίνησε μια εξέγερση κατά του Μουαμάρ Καντάφι στη Λιβύη. Χώρες όπως η Γαλλία εκμεταλλευόμενοι την κατάσταση ξεκίνησαν μια στρατιωτική επέμβαση ενώ στη συνέχεια τέθηκε σε δράση το ΝΑΤΟ και ιδρύθηκε μια διοίκηση με έδρα την Τρίπολη. Αλλά όπως έγινε και στα υπόλοιπα παραδείγματα, και στη Λιβύη δεν μπόρεσε να διασφαλιστεί με κανένα τρόπο η πολιτική, η οικονομική και η στρατιωτική σταθερότητα. Ενώ οι πλούσιοι ενεργειακοί πόροι της χώρας και η γεωπολιτική της θέση στη Βόρεια Αφρική είχαν ανοίξει την όρεξη πολλών χωρών, οι χώρες του Κόλπου ένιωθαν ανησυχία από την πιθανότητα ίδρυσης ενός επιτυχημένου δημοκρατικού καθεστώτος εδώ.

Οι χώρες στις οποίες πρωτοστατούσαν τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Αίγυπτος και η Γαλλία και οι οποίες πίστευαν πως η Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, που περιγράφεται ως μια νόμιμη δομή ειδικά ενώπιων των Ηνωμένων Εθνών, δεν θα υπηρετήσει στα δικά τους συμφέροντα, υποστηρίζοντας τον Πραξικοπηματία Στρατηγό Χάφταρ προσπάθησαν να οδηγήσουν αυτόν των στασιαστή στρατηγό στην εξουσία. Όταν δεν έγινε αυτό, στήριξαν μια εναλλακτική διοίκηση έναντι της Τρίπολης στο Τομπρούκ, υπό την ηγεσία του Χάφταρ και άρχισαν να φιλοδοξούν να σχηματίσουν μια ντε φάκτο εξουσία παίρνοντας και τον έλεγχο των πόλεων όπως η Μισουράτα και η Σίρτη.

Αυτός ο συνασπισμός ο οποίος μέσω των ΗΑΕ και των σαουδαραβικών λόμπι έπεισαν και τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, Τραμπ να στηρίξει τον Χάφταρ, δεν μπόρεσαν να κάνουν τον στρατηγό Χάφταρ να καταλάβει την πρωτεύουσα παρόλες τις στρατιωτικές βοήθειες τους, ακόμα και άμεση επέμβαση τους στον πόλεμο. Η Ρωσία η οποία εκμεταλλεύτηκε το κενό που δημιουργήθηκε μπήκε στο παιχνίδι. Ο ρωσικός ειδικός μισθοφορικός στρατός Wagner άρχισε να πολεμά άμεσα στο μέτωπο του Χάφταρ στις συγκρούσεις. Ενώ η Τουρκία, η οποία ήταν αντίθετη στην στρατιωτική επέμβαση στη Λιβύη από την αρχή, έκανε επεμβάσεις με στόχο να ισορροπήσει το τετελεσμένο της Γαλλίας. Στήριξε τις κυβερνήσεις με έδρα την Τρίπολη. Προσπάθησε να συμβάλλει ώστε να σχηματιστεί στη Λιβύη μια διοίκηση η οποία θα μπορούσε να αποτελέσει πρότυπο για τις υπόλοιπες χώρες. Προσπάθησε να μεταβιβάσει στη Λιβύη τις δικές της εμπειρίες μέσω στενής συνεργασίας με την Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας. Ενώ όταν ο συνασπισμός που στηρίζει τον Χάφταρ ξεκίνησε στρατιωτική επιδρομή, άρχισε να υποστηρίζει την κυβέρνηση της Τρίπολης και από στρατιωτική άποψη.  Η Λιβύη, η οποία διαθέτει ιστορικούς κώδικες από την άποψη της Τουρκίας και ο όγκος των εμπορικών συναλλαγών της οποίας αυξήθηκε σημαντικά στη σύγχρονη περίοδο με πρώτα οι εργολαβικές υπηρεσίες μετατράπηκε σε μια χώρα που έχει ζωτική σημασία κυρίως στο πλαίσιο της γεωπολιτικής της Ανατολικής Μεσογείου. Η Τουρκία στο πλαίσιο αυτό ενίσχυσε τη θέση της υπογράφοντας συμφωνία για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών εξουσιοδότησης με τη Λιβύη. Ενώ από την άλλη υλοποιώντας την συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας έδειξε πως είναι αποφασισμένη να προστατέψει την νόμιμη κυβέρνηση της Τρίπολης κατά του συνασπισμού που στηρίζει τον Χάφταρ στη Λιβύη.

Αν και η Τουρκία πιστεύει  πως  δεν είναι δυνατή μια στρατιωτική λύση στη Λιβύη, αντιλαμβάνεται πως μπορεί να υπάρξει πολιτική λύση παρά μόνο αν εξισορροπηθεί στρατιωτικά η συμμάχους της, η κυβέρνηση της Τρίπολης έναντι του συνασπισμού Χάφταρ. 

 


Λέξεις-κλειδιά: Ανάλυση

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ