Η Τουρκική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης (40-2019)

«Όχι μπάρες στα σχολεία» Με αφορμή το κτιριακό πρόβλημα του Μειονοτικού Γυμνασίου – Λυκείου Ξάνθης

Η Τουρκική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης (40-2019)

 

 

            Τόσο σε Κομοτηνή όσο και σε Ξάνθη η έναρξη της σχολικής χρονιάς είχε εντάσεις. Επεισοδιακή ήταν η τελετή έναρξης στο Ιεροσπουδαστήριο Κομοτηνής όπως είδαμε στην προηγούμενη εκπομπή. Αυτή αφορούσε το αίτημα των μαθητών να μην εισέλθει στο χώρο ο Τοποτηρητής Μουφτείας με το αιτιολογικό ότι δεν προσκλήθηκε από την Σχολική Εφορεία και τον Σύλλογο Γονέων. 

                                                       

            Μεγαλύτερης διάρκειας ήταν η διαμαρτυρία που συνόδευσε την έναρξη της σχολικής χρονιάς στην Ξάνθη. Οι μαθητές του Μειονοτικού Γυμνασίου και Λυκείου με την συμπαράσταση των γονέων και τοπικών φορέων προέβησαν σε συμβολική κατάληψη και αποχή από τα μαθήματα που διαρκεί μέχρι και σήμερα εκφράζοντας την έντονη δυσαρέσκεια για το τεράστιο πλέον πρόβλημα έλλειψης κτιριακών εγκαταστάσεων το οποίο γίνεται εντονότερο κάθε χρονιά που περνάει.

           

            Το εν λόγω σχολείο τα τελευταία χρόνια ασφυκτιούσε καθώς αυξανόταν ο αριθμός των μαθητών και οι υπάρχουσες δομές αδυνατούσαν να καλύψουν τις ανάγκες. Τη φετινή χρονιά οι εγγραφές ξεπέρασαν τις 740, με αποτέλεσμα να ξεχειλίσει το ποτήρι.

 

            Περίπου 80 μαθητές αναγκάζονται να παρακολουθήσουν απογευματινά μαθήματα επειδή είναι ανέφικτο το σχολείο να στεγάσει το σύνολο των μαθητών στην πρωινή βάρδια. Πριν δύο χρόνια δόθηκε με παραχώρηση κτίριο ιδιοκτησίας της Βακουφικής Διαχειριστικής Επιτροπής που βρίσκεται πλησίον του σχολείου και λειτουργεί σαν παράρτημα για να στεγάσει τέσσερις τάξεις του λυκείου.

 

Είχε προηγηθεί επίσκεψη και δέσμευση του τότε Πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, στο Μειονοτικό Γυμνάσιο και Λύκειο Ξάνθης  για επίλυση του στεγαστικού προβλήματος ώστε όπως είχε πει, «να μην υπάρχει τόσο μεγάλος υπερπληθυσμός σε ένα μικρό χώρο και να μπορεί το σχολείο σας να είναι μόνο πρωί και όχι πρωί και απόγευμα». Ήταν μία προσωρινή λύση. Μετά από δύο χρόνια οι γονείς, οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί ήρθαν αντιμέτωποι ακριβώς με το ίδιο πρόβλημα.

 

            Φέτος το σχολείο είχε 160 νέες εγγραφές. Τα μέλη της Σχολικής Εφορείας ύστερα από την ανάληψη των καθηκόντων τους τον Ιανουάριο του 2019 κι επειδή διαφαινόταν το μέγεθος του στεγαστικού προβλήματος, είχαν εντοπίσει κατόπιν έρευνας έναν χώρο κατάλληλο ο οποίος ανήκε κατά κυριότητα στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης.

 

            Είναι μία πρόταση που θα δώσει οριστική λύση στο πρόβλημα. Σε περίπτωση που συμφωνήσει η Περιφέρεια χρειάζεται να παρέλθει ένα ορισμένο χρονικό διάστημα μέχρι να ολοκληρωθεί η παραχώρηση του οικοπέδου και να χτιστούν νέες εγκαταστάσεις. Ως προσωρινή λύση η σχολική Εφορεία πρότεινε είτε την τοποθέτηση προκάτ στον προαύλιο χώρο είτε την παραχώρηση κτιρίου που δεν χρησιμοποιείται από κανέναν και βρίσκεται στον ίδιο δρόμο με το σχολείο και το παράρτημα.

 

            Τα δύο αυτά αιτήματα εκκρεμούν από τις 15 Φεβρουαρίου 2019. Περισσότερο από εφτά μήνες οι αρμόδιες αρχές κωλυσιεργούν ακόμα και στο να δώσουν μία απάντηση με αποτέλεσμα να προσφύγουν στην λύση των απογευματινών μαθημάτων που μόνο ταλαιπωρία προσθέτουν στους μαθητές και τις οικογένειές τους.

 

            Ακολούθησαν επισκέψεις και επαφές του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων και της Σχολικής Εφορείας με τους αρμόδιους φορείς, τον Περιφερειάρχη, τον Δήμαρχο, τον Προϊστάμενο της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στους οποίους τέθηκε αναλυτικά το πρόβλημα και δόθηκε σχετικό ψήφισμα. Το σχολείο είχε επισκεφτεί πριν την έναρξή του ο Περιφερειάρχης και ενημερώθηκε για τα προβλήματα της σχολικής μονάδας.

 

            Ο Περιφερειάρχης υποσχέθηκε να εξετάσει τις λύσεις που προτάθηκαν από την πλευρά της Σχολικής Εφορίας και να μεταβεί στην Αθήνα για να συναντήσει την Υφυπουργό Παιδείας και να της εκθέσει το πρόβλημα.

 

            Στο μεταξύ την Δευτέρα 23 Σεπτεμβρίου διοργανώθηκε πορεία διαμαρτυρίας με σημείο αφετηρίας το σχολείο και θεαματική συμμετοχή που ξεπέρασε τα 2.000 άτομα. Για τα δεδομένα της Ξάνθης και της Μειονότητας, αποτελεί μία μεγαλειώδη πορεία για ένα δίκαιο αίτημα. Ένα αίτημα που σίγουρα δεν μπορεί να παραμείνει σε κλειδωμένα συρτάρια. Με συνθήματα «θέλουμε σχολεία όχι φυλακές», «κάτω οι μπάρες από τα σχολεία», «θέλουμε παιδεία και όχι κοροϊδία», «αγώνας, αγώνας διαρκείας είναι η απάντηση στην υπουργό παιδείας», υπήρξε μία από τις δυναμικότερες πορείες της Μειονότητας.  

 

Είναι γεγονός ότι με όση ευκολία κλείνουν μειονοτικά δημοτικά σχολεία στη Θράκη λόγω αναστολής λειτουργίας, με την ίδια δυσκολία δεν ανοίγουν νέα σχολεία. Γενικά η ίδρυση ενός μειονοτικού σχολείου στην Θράκη έχει να συμβεί από το 1952, όταν ιδρύθηκε το Μειονοτικό Γυμνάσιο και Λύκειο Κομοτηνής, Τζελάλ Μπαγιάρ.

 

Έκτοτε δεν έχει ιδρυθεί κανένα νέο σχολείο, παρόλο που οι ανάγκες αυξήθηκαν αισθητά με την πάροδο του χρόνου και οι μαθητές, οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί έρχονται αντιμέτωποι με προβλήματα που επηρεάζουν ουσιαστικά την εκπαιδευτική διαδικασία.

 

Οι αρχές τηρούν σιγή ιχθύος σε ότι αφορά τα αιτήματα για ίδρυση νέων σχολείων. Η λύση των απογευματινών μαθημάτων παραπέμπει σε παλιότερες δεκαετίες στην Ελλάδα, σίγουρα δεν αποτελεί εξέλιξη.

 

            Τι είναι λοιπόν αυτό που καθιστά τη συζήτηση για ίδρυση νέων μειονοτικών σχολείων στην Θράκη ταμπού και την ίδρυσή τους απαγορευτική; Είναι ένα ανοιχτό ερώτημα στο οποίο μέχρι σήμερα δεν έχει δοθεί επίσημη απάντηση. Το σίγουρο είναι ότι οι γονείς επιλέγουν να στέλνουν τα παιδιά στα μειονοτικά σχολεία, η αύξηση του αριθμού των μαθητών ανά έτος είναι ένας λόγος για στήριξη και ενίσχυση της μειονοτικής εκπαίδευσης που αποτελεί και πρέπει να συνεχίσει να αποτελεί ένα δικαίωμα ελεύθερης επιλογής.



ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ