اشک چشمانم خشک شد

تحصن خانواده ها درمقابل دفتر ولایتی حزب دموکراتیک خلقها (HDP) ادامه دارد

اشک چشمانم خشک شد

مادران دیاربکر 2 ماه است که مقابل دفتر ولایتی حزب دموکراتیک خلقها (HDP) دردیاربکربه بست نشسته اند.

حجیره آقرمادردیاربکری، با ادعای براینکه ماشینی که پسرش را ربوده و به کوه برده، متعلق حزب دموکرات مردمی  بوده، در تاریخ 22 آگست مقابل ساختمان ولایتی این حزب تحصن کرد.

این مادردیاربکری پس ازروزها تحصن بالاخره درتاریخ 24 آگست توانست پسرش را در آغوش بکشد. این اقدام حجیره تبدیل به نمونه ای برای سایر مادرانی شد که درد مشابهی را درقلب خوداحساس میکردند.

 

 

تعداد خانواده های متحصن به 55 افزایش یافت

بعدها فوزیه چتین قیه، رمزیه آق کویون وعایشه گول بیچربا الهام ازاین اقدام الگوبرداری کردند ودر روز3 سپتامبرآنها نیزمقابل مقابل دفترولایتی حزب دموکرات مردمی به بست نشستند. درادامه تعداد این خانواده ها به 55 فامیل رسید.  

هم اکنون این مادران به تحصن خودمقابل ساختمان ولایتی حزب دموکراتیک خلقها HDP ادامه میدهندواین کاراینها درطول روز با انجام دیدارهایی ازسوی مقامات کشوری ونیز نهادهای مردمی موردحمایت قرار میگیرد.

سلیمان سویلو وزیرداخله تورکیه، زهرازمرد سلجوق وزیرکار، خانواده وخدمات اجتماعی، خانواده های شهدا، سیاستمداران، هنرمندان، روزنامه نگاران، نویسندگان، نمایندگان تشکل های مردمی وشهروندان مختلف ازهمه اقشارمردمی با رفتن به محل تحصن ودیدار با این مادران از آنها اعلام حمایت کردند.

مادرانی بادردست گرقتن عکس فرزندان خود، همچنان به بست نشسته ومنتظر دیداربا فرزندان خود هستند.

زندگی ما را نابود کردند

امی خان نیلی فرکا با ابراز اینکه پسرش محمد 4 سال پیش دراستانبول ربوده شده وبه کوه انتقال داده شده، به دیاربکر آمده و در تحصن مادران دیاربکری شرکت کرد. او میگوید که یگانه خواستش دیدار با فرزندش بوده است.

امی خان میگوید: من مطمئن هستم که حزب دموکراتیک خلقها (HDP) پسرم را ربوده است: من پسرم را میخواهم، تا به امروزازاونه خبری دریافت کرده ام ونه به من تیلفون کرده است. پسرم را ربوده زندگی ما را نابود کردند. در مجموع خانواده ام نابود شد. اشک چشمانمان خشک شده است. ازپسرمن چه چیزی میخواهند؟ پسرم آزارش به مورچه هم نمیرسید. اوبه امور درسی و مکتب اش بسیارموفق بود.

امی خان با تاکید بر اینکه از دوماه به این طرف است که، درمقابل دفترولایتی حزب دموکراتیک خلقها (HDP) تحصن کرده اند، گفت: ازمسئولین این حزب درخواست توضیحات داریم.

وی دردهای قلبی خود را چنین بیان میکند: "باید برای ما توضیح بدهند که با فرزاندانمان چه کرده اند؟ آنها اگر کرد هستند بیایند ودر بین ما بنشینند. من یک چنین کرد بودن را نمیخواهم. من نیز کُرد هستم. فرزند من را قربانی سیاست بازی نکنند. آزادی و آینده پسرم زا از بین بردند.

امی خان تاکید کرد که تا آزادی کامل فرزندان خود به تحصن مقابل دفتر ولایتی حزب دموکراتیک خلقها (HDP) ادامه خواهند داد.

بدون پسرم اینجا را ترک نمی کنم

فاطمه بینگول یکی دیگر از مادران در تحصن نشسته است. وی که 5 فرزند دارد، میگوید که پسرش 14 ساله اش تونجای، 5 سال پیش ربوده شده و توسط تروریستها به کوه انتقال یافته است. او میگوید که یگانه خواستش برگشت دوباره پسرش است و دلش برای پسرش خیلی تنگ شده است.

بینگول که از 5 سال به این طرف است که پسرش را ندیده است، احساساتش را با این جمله ها بیان میکند: "فرزندان ما را بیاورند. این مادران را بیشتر از این اذیت نکنند. گناه دارد. هیچ کسی این حق را ندارد که باعث گریه، عذاب، آزار و اذیت این مادران شود. ما همه مادران درد دیده ییهستیم که درد همسان داریم و دست در دست هم داده تا زمانی که فرزندان خود را تحویل نگرفته ایم از اینجا نخواهیم رفت. بگذارید اگر میخواهند ما را بکشند. ذاتا با ربودن فرزندان مان مارا کشته اند. ما از مرگ نمی ترسیم. 

بگذارید دنیا شاهد این همه ظلم و ستم پ ک ک علیه کردها باشد

سونگول آلتین تاش یکی دیگر ازمادرانیت که درتحصن مقابل دفتر ولایتی حزب دموکراتیک خلقها (HDP) نشسته است. اونیز میگوید پسرش مسلم درتاریخ دوم اکتوبر 2015 عازم خدمت سربازی بوده که در اولوسوالی پولومورولایت تونجلی از طرف تروریست های پ ک ک ربوده شده است. وی با تاکید میگوید: "ز 4 سال بدینطرف است که از پسرش خبری نیست."

آلتین تاش میگوید: "ما 60 روز است در اینجا در تحصن نشسته ایم، اگر لازم باشد 60 سال دیگر نیز خواهیم ماند تا زمانی که فرزندمان برگردند." آلتین تاش ازکسانی که فرزندانشان ربوده شده و به کوهها برده شده اند نیز خواست تا با حضور مقابل دفتر ولایتی این حزب به تحصن کنندگان بپیوندند.

همچنین این مادر در خطاب به خانواده های کرد چنین میگوید:

"مادران کرد باید از خواب غفلت بیدار شوند، تروریستها پسران جوان شان را درمقابل چشمانشان از آنها می گیرند. بیدار شوند و ظلمهای پ.ک.ک علیه کردها را ببینند. آنها به مادر، پدر و فرزند ترحم نمیکنند. باید خانواده های کرد متوجه این ظلم باشند. ما دشمن دیگری نداریم یگانه دشمن ما پ.ک.ک است. 

تا زمانی که دخترم نیاید از جایم تکان نمی خورم

یاسین قیه پدر چیدم است که 4 سال پیش هنگامی که دخترس چیدم 17 ساله بوده در شهر آغری ربوده شده و به کوه انتقال داده شده است. این پدر نیز جزو تحصن کنندگان درمقابل دفتر ولایتی حزب دموکراتیک خلقها (HDP) است.

یاسین میگوید که همه یی پدر و مادرها در سرمای سرد وسوزنده زمستان نیز به تحصن ادامه خواهند داد و می افزاید:

"ما منتظر توصیحات این حزب هستیم و تا زمانی که دخترم نیاید از اینجا نمیروم. آنها ادعا میکنند که کرد هستند، اما آنها کرد نیستند. کرد واقعی ما هستیم و حزب دموکراتیک خلقها (HDP) فرزندان ما را ربوده است. اگر راست میگویند، بیایند و اینجا همراه  با ما بنشینند و شعار مرگ بر پ ک ک را سر دهند. آن وقت ما هم این محل را ترک می کنیم و آنها را از ربوده شدن فرزاندنمان مسئول نمی دانیم."  



اخبار مربوطه