динни ойун ـ күлкә қиливалған, дунйа тирикчиликигә алданғанларни тәрк әт

һәрқандақ адәмниң өз қилмиши түпәйли һалак болуштин сақлиниши үчүн, (кишиләргә) қуран билән нәсиһәт қилғин, униңға аллаһтин башқа дост вә шапаәт қилғучи болмайду, у һәрқандақ фидийә бәрсиму қобул қилинмайду.

динни ойун ـ күлкә қиливалған, дунйа тирикчиликигә алданғанларни тәрк әт

динни ойун ـ күлкә қиливалған, дунйа тирикчиликигә алданғанларни тәрк әт

түркийә авази радийоси: әнам сүриси, 68 – 73 – айәтләр. бизниң айәтлиримиз тоғрисида (тәнә вә мәсхирә қилип) параң селишиватқан кишиләрни көргиниңдә, улар буниңдин башқа параңға чүшмигүчә улар билән биллә олтурмиғин, улар билән биллә олтурмаслиқни шәйтан саңа унтулдурған болса, есиңгә кәлгәндин кейин, залим қәвм билән биллә олтурмиғин[68]. тәқвадарларға (қуранни мәсхирә қилғучи) капирларниң һесабидин һеч нәрсә йүкләнмәйду, лекин тәқвадарлар уларға вәз ـ нәсиһәт қилишлири керәк. (шундақ қилғанда) улар (қуранни мәсхирә қилиштин) сақлинишлири мумкин[69]. динни ойун ـ күлкә қиливалған, дунйа тирикчиликигә алданғанларни тәрк әт. һәрқандақ адәмниң өз қилмиши түпәйли һалак болуштин сақлиниши үчүн, (кишиләргә) қуран билән нәсиһәт қилғин, униңға аллаһтин башқа дост вә шапаәт қилғучи болмайду, у һәрқандақ фидийә бәрсиму қобул қилинмайду. әнә шулар қилмишлири түпәйлидин һалак болидиғанлардур, улар куфри түпәйлидин (үчәйлирини өртиветидиған) қайнақсудин болған шарабқа вә қаттиқ азабқа дучар болиду[70]. (и муһәммәд! уларға) ейтқинки, биз аллаһни қойуп, бизгә пайда ـ зийан йәткүзәлмәйдиған бутларға ибадәт қиламдуқ? бизни аллаһ һидайәт қилғандин кейин, арқимизға чекинәмдуқ? (йәни муртәд боламдуқ?) (мубада биз шундақ қилидиған болсақ, мундақ) бир адәмгә: шәйтанлар уни бир чөлгә башлап барған, (чөлдә у) теңирқап қалған, достлири уни бери кәл дәп тоғра йолға чақириватқан (у чақириқни қобул қилмай ахир һалак болған адәмгә) охшап қалимиз. (бу куффарларға) ейтқинки, аллаһниң һидайити һәқиқәтән һәқиқий һидайәттур, биз аләмләрниң пәрвәрдигариға бойсунушқа буйрулдуқ[71]. намаз оқушқа вә аллаһтин қорқушқа буйрулдуқ, (қийамәт күни) аллаһниң дәргаһиға (һесаб үчүн) йиғилисиләр[72]. аллаһ асманларни, земинни һекмәт билән йаратти, аллаһ (бирәр шәйигә) «вуҗудқа кәл» десә (дәрһал) вуҗудқа келидиған күндики (йәни қийамәт күнидики) азабтин қорқуңлар. аллаһниң сөзи һәқтур, сур челинидиған күндики (йәни қийамәт күнидики) падишаһлиқ аллаһқа хастур, аллаһ йошурун вә ашкара нәрсиләрни билгүчидур, аллаһ һекмәт билән иш қилғучидур, (бәндилириниң әһвалидин) хәвәрдардур[73].



مۇناسىۋەتلىك خەۋەرلەر