۱۸۷

ییلاقی سرسبز که پرده ای از مه به صورتش کشیده... صدای زنگوله های گله ای که با طنین کمانچه در هم آمیخته اند... مردم بومی با لباس های زبای محلی که در گردش هستند... اینجا Görele، یکی از شهرستان های استان گیره سون است...

با آغاز فصل تابستان، تصمیم گیری برای گذراندن تعطیلات در منطقه دریای سیاه، در حالی که سواحل جنوبی و اژه ترکیه با آغوش باز منتظر ما هستند، در آغاز کار مشکلی به نظر می رسد. گذراندن تعطیلات تنها در یک قصبه از منطقه دریای سیاه، انسان را به تفکر وامی دارد. آدمی با خود می گوید، اگر باران ببارد و ییلاق ها غرق در مه شوند یا اگر اصلا روی آفتاب را نبینیم چه می شود؟! اگر حس دستیابی به آرامش، شناخت فرهنگ های متفاوت و کشف طبیعتتان بر حس تفریح در دریا، ساحل و شن هایتان غلبه می کند، فورا آماده سوار شدن به هواپیما شوید. اکنون در فرودگاه ترابزون هستید. پس از طی ۷۰ کیلومتر از جاده جدید ساحلی به شهرستان Görele-ی استان گیره سون خواهید رسید... در نگاه اول، در سواحل دریای سیاه ساختمان های بتونی جلب توجه می کنند. و این نیز با کوههایی که تا دریا امتداد دارند و نیز سرسبزی منطقه ایجاد تضاد می کند. ولی با نزدیک شدن به شهرستان ها و بالا رفتن از سطح دریا، این تضاد جای خود را به بناهای تاریخی و طبیعت وحشی و زیبای دریای سیاه می دهد.

Görele نام خود را از کلمه corolla که در زبان یونانی به معنی "مرجان و سنگ قرمز" می باشد گرفته است. در گذشته، در یک کیلومتری شرق Görele شهر Philokaleia قرار داشته است. ژنوی ها یک شهر مستعمره ای تاسیس کرده و به دلیل بنای قلعه ای به رنگ مرجان، این شهر را corolla نامیده اند. در دوران عثمانی این شهر Yavebolu به معنای "شهری که پابرجا نمانده" نامیده می شد.

Görele از ماقبل تاریخ تاکنون یکی از محل های مهم اسکان برای آدمی به شمار می رود. این منطقه که در گذرگاه کوچ انسانها از شرق به غرب جای دارد، ۱٥۰۰ سال قبل از میلاد مسیح از سوی Seydalılar به عنوان مرکز تجاری مورد استفاده قرار می گرفته است. این مراکز تجاری که در شهر های ترابوزن، Tirebolu و گیره سون واقع بود، در طول قرون متمادی از سوی اقوام مختلف اداره شده است. این منطقه پس از فنیقی ها، ایونیایی ها و میلتوس ها، تحت حاکمیت ساکاها، پارت ها، هون ها، اوغوزها و ترکمن ها از آسیای میانه در آمده است.

قبل از کشف طبیعت تپه هایی که تنها دو کوچه بالاتر از مرکز شهرستان قرار دارند، می توانید در پلاژهای Bada و Deliklitaş به گردش پرداخته و از دریا لذت ببرید. سپس در یکی از رستوران های معروف پیده در Görele از انواع پیده هایی که طعمشان را هیچ گاه فراموش نخواهید کرد بچشید. دوستان! قدمت پیده در Görele به ۸٥ سال قبل می رسد. پیده دریای سیاه و یا Görele در همه مناطق ترکیه پخته می شود ولی خوردن این غذای لذیذ در وطن اصلی اش لذت خاصی دارد. شاید هم دلیل این لذت، استفاده از پنیر و کره مخصوص روستاهای منطقه است. در مرکز شهرستان ۳ یا ٥ بستنی فروش در کوچه صف کشیده اند. موضوعی که می خواهیم به آن اشاره کنیم، نه تنها لذت بستنی بلکه سنتی است که در فروش این بستنی وجود دارد... اگر هوس خوردن بستنی مخصوص این منطقه در لیوان های کوچک را بکنید، پس از خریدن بستنی، به مقداری که دلتان می خواهد به بستنی فروش پول داده و از او بخواهید که در راه خدا به کسانی که از کوچه می گذرند بستنی بدهد! سپس بستنی فروش زنگوله ها را به صدا درآورده و می گوید: "بستنی در راه خداست! بیایید!" چنین به نظر می رسد که این یکی از راه های مناسب برای خوشحال کردن خصوصا بچه ها و فقرا است...

اکنون زمان جدا شدن از شهر و گردش در طبیعت سرسبز است... هنگام بالا رفتن از سربالایی، تا ارتفاع ٦۰۰ متری متوجه خواهیم شد که سرسبزی طبیعت از درختان فندق نشات می گیرد. تمام ویژگی های اقلیم دریای سیاه را می توان در اینجا مشاهده کرد. به همین علت باران زیاد و خاک پربار منطقه برای پرورش فندق، ایده آل است. می توان گفت که تقریبا در زندگی تمامی مردم منطقه، فندق نقشی اساسی داشته است. فصل برداشت فندق مثل نقطه عطفی برای منطقه است. مردم در خلال صحبت هایشان هم به یکدیگر می گویند "قبل از برداشت محصول فندق فلان کار را کنیم" و یا "پس از برداشت فندق اگر قسمت باشد به استانبل خواهم رفت"! فندق که تاریخی ٥۰۰۰ ساله دارد، حاوی پتاسیم، منیزیم، و کلسیم می باشد. فندق در رشد استخوان و کنترل فشار خون نیز نقش موثری دارد. شاید یکی از رازهای طول عمر مردم منطقه هم همین باشد! شهرستان Görele روستاهای زیادی دارد که جمعیت زیادی هم دارند. تشخیص دادن مرز بین روستاها برای ساکنین روستاهای آناتولی کار بس مشکلی است. فاصله خانه ها از هم خیلی دور است. این نیز سبب سختی در تشخیص مرز بین روستاها می شود. بین این روستاها هم ارتباطی قوی وجود دارد.

پرورش فندق یکی از مهمترین منابع امرار معاش در روستاهاست. علاوه بر این روستاییان با کشت انواع میوه ها و در راس ذرت در خاک پربرکت منطقه، بر روی پای خود می ایستند. سوپ کلم سیاه و نانی که از ذرت آرد شده در آسیاب های روستا پخته می شود از جمله لذت هایی است که نمی توان در دیکر مناطق چشید.

Sis dağı یا کوه مه آلود و ییلاقش که در داخل مرزهای Görele و در نزدیکی ترابزون واقع است، یکی از مراکز مهم توریستی محلی می باشد. زیبایی مناظر این منطقه واقعا مسحور کننده است. ابرهایی که از ییلاق آغاز شده و تا سقف خانه های ییلاقی سنتی دره مقابل ادامه دارند، اثباتی برای نام این کوه می باشد.

زنبورداری در دامنه Sis dağı رواج زیادی دارد. گفته می شود که نزدیک به ۳۰۰۰ کندوی زنبور عسل در منطقه وجود دارد.

گذران وقت در بین ابرها و تغییر چهره مناظر، این ییلاق را تبدیل به مکانی جذاب کرده است. مردم پس از احداث جاده، امروزه به ییلاقی که قبلا به عنوان چراگاه مورد استفاده قرار می گرفت، برای تنفس هوای تمیز و شرکت در جشن های ییلاقی می روند. به علاوه شمار کسانی که به این ییلاق سفر می کنند افزایش یافته است. هنگام جشن های ییلاقی مردم زیباترین لباس های محلی خود را بر تن می کنند. پوشیدن لباس شیک و مناسب از آداب و رسوم منطقه به شمار می رود، قدم زدن در ییلاق و صحبت کردن و غذاخوردن، برای کسانی که در طول سال در شلوغی شهرها بسر برده اند، حکم نوعی درمان دارد.

کمانچه و رقص محلی هورون، جایگاه بسیار مهمی در زندگی مردم منطقه دریای سیاه ترکیه دارد. کاسه قلب شکل و دسته ظریف و کوتاه، یعنی ظاهر متفاوت کمانچه Görele وجه تمایز این ساز با دیگر کمانچه ها می باشد. این ساز از چوب درختان سرو، آلوچه، توت، گیلاس و کاج درست می شود. در این شهرستان همه ساله یک فستیوال سه روزه کمانچه و هورون Görele برگزار می شود. هزاران نفر که برای تماشای فستیوال به این شهرستان می آیند، به همراه استادان کمانچه نواز، دست هم را گرفته و ساعت ها به رقص محلی هورون می پردازند. در عروسی ها نیز عروس و داماد به همراه میهمانان این رقص را اجرا می کنند. عروسی و جشن بدون هورون معنایی ندارد.

اگر به گیره سون و شهرستان Görele سفر کنید، مجذوب این منطقه شده و رقص هورون را نیز خواهید آموخت...