Nogayça 104: Ana ata aqqı (1)

Bu yuma “ANA ATA AQQI” baresinde söz bardıramız...

Nogayça 104: Ana ata aqqı (1)

Nogayça 104: Ana ata aqqı (1)

Azamatlı Haq Allah

Ullı kitap Quran’da,

Ana ata baresinde,

Biz inangan müminlerge,    

Nav ayetlerdi em aytqan...

So ayetlerdiñ manesini,    

Tilimizben aytalsaq,

Añlaganımız bizim,    

Tömendekindey bolgan:

 

“Ana atadan bîrevi, 

Yade barabar ekevi,   

Seniñ qasında sonlar,

Qartlıq şaqına yetse,     

Onlarga sen saqın ha! 

“Öf!” degen sözdi de aytpa!     

Onlardı azarlama!

Onlarga söz söylesen, 

Yahşı sözbinen söyle! 

Onlarga maramat et!

Em tömen köñüldiñ    

Qanatını tagı ker!     

Em de onlar üşün sen:

Ey Rabb’im! onlar qaydey    

Meni kişkey ekende,

Qarap östirgen bolsa, 

Sen de onlarga endi 

Maramat et!’dep dua et!”

 

Nav ayetten añlaşılgan 

Manelerdiñ bazısını, 

Endi barabar oylasaq,

Quday’dıñ emriniñ          

Bîr kesegi nav bolgan:

 

“Bîr qustuñ balları    

Üstine, qanatını       

Kereberip sonlardı 

Qorşalaganday, sen de     

Qartaygan zamanda,    

Anandı em atandı,  

So vaqıtta qorşala! 

Onlarga sert qonuşpa!     

Qatı söz e äş aytpa!  

Qaterlerini yıqpa!   

Aytıyagın sözdi, sen    

Yımsaq sözbinen ayt! 

Onlardı äş ıncıtpa!

 

Em de nav duvadı, 

Sosınlar üşün et! 

“Ey Rabb’im men özüm,     

Kişkey bolgan zamanda,

Onlar qaydey maga qarap, 

Meni östirgen bolsa, 

Sen de endi onlarga,

Maramat betten qara...

Ullı zatından keliyek 

Nimetlerinmen Rabb’im,

Sen onlardı qorşala!” 

Degen manemen Allah,    

Ana ata aqqında,

Etiyegemizdiñ bazısını,     

So ayetpen emir qılgan...

 

Ene sosı barede     

Sözi delil bîr alim,    

Nav ayetten şıgarganı

Manelerdiñ bazısını,     

Bizlerge dep aytqan:

 

“Ey üyünde qartaygan  

Ana, ata, akraba,   

Ya de qoldan ayaqtan

Tüsken, aciz, avrıgan    

Bîr iyman qardaşı,   

Yatıp turgan bîr adem!

Nav ayeti kerimege    

Diqqat etip qarasan,   

Bes martebe manemen

Sosı ayette Kuday,        

Qart ana ataga,         

Şepqat etüvge taban,

Bizdi tartıp yöneytken...

 

So sebepten dünyada,  

En üyken bîr aqıyqat, 

Ana atadıñ baladı,

Şepqat em maramatpan      

Qorşalavı bolgan...

En üyken haq tagı, 

Onlardıñ maramatına,   

Qarşılıq bolıyaq kepte,

So ballardıñ onlarga,    

Örmet aqları bolgan...

 

Nege desen ana ata,    

Hayatını ballarına,    

Em tap tedim alıp,

Bîr yaqtan közin qırppay,          

Em äş oylamay bergen...

Tagı sosı ana ata,      

Sav barı ömrini,      

Balasına garcagan!..

 

Ali endi bîr bala,     

Özine sosınday         

Barı hayatını bergen

Ana em ataga,   

Eger insanlıqtan şıgıp     

Bîr yanvarga osamasa,

Sosı sıylı, em alal,   

Köp gayratlı dostlarga,    

Etiyegi nalar bolgan:

 

Sosı bala işten kelip  

Örmet etse onlarga... 

Em yürekten kelip

Qızmat etse sonlarga...  

Razılıqların alıp,     

ñüllerin hoş kılsa...

 

Mine sosı aytılgan      

Sanılgan barı al,        

Är bîr bala üstüne

Etiyegi bîr vazipe,        

Em üstüne haq bolgan!

 

Sosı bala bîr yaqtan      

Nav zattı äş mıtpasa... 

‘Ana ata qardaşını,        

Aynı ata anasınday       

Baresini sıylasa!’

 

Nege desen hala emmi     

Ata ökmünde bolgan. 

Teyze dayı tagı em         

Ana hökmünde bolgan!”

 

Savlıqpan qalıñız!

 

Dr. Yusuf ALTINIŞIK

E-mail: altinisikyusuf@gmail.com



Bäyläneşle xäbärlär