علل پیروزی رجب طیب اردوغان در انتخابات 24 ژوئن

ابراهیم کالین سخنگوی ریاست جمهوری ترکیه: رجب طیب اردوغان به چه دلایلی پیروز شد؟

علل پیروزی رجب طیب اردوغان در انتخابات 24 ژوئن

اردوغان به چه دلایلی پیروز شد؟

رای دهندگان ترک در 24 ام ماه ژوئن در چهارچوب انتخابات ریاست جمهوری و پارلمانی که از اهمیت حساسی برخوردار بود، به پای صندوقهای رای رفتند. میزان اشتراک در انتخابات باز هم بیش از 80 درصد بود. رجب طیب اردوغان رئیس جمهوری ترکیه با کسب 52 ممیز 5 درصد آراء مجدا پیروز شده و نسبت به نزدیکترین رقیب خود حدود 10 میلیون رای بیشتری بدست آورد. حزب عدالت و توسعه با 42 ممیز 5 درصد، صاحب پیروزی بزرگ دیگری گردید. بدین ترتیب پیمان جمهور متشکل از احزاب عدالت و توسعه و جنبش ملی گرا اکثریت در پارلمان را بدست آورد.

نتایج، نشانگر اعتماد متداوم ملت ترک به اردوغان و حزب ایشان می باشد. امر مهم حمایت از سیستم جدید ریاست می باشد. اردوغان بعنوان اولین رئیس جمهور سیستم جدید انتخاب شده است. اردوغان در این انتخابات، کمپین انتخاباتی موثری به پیش برده و از جایگاه خود در نزد ملت حراست نمود. احزاب مخالف آراء معینی بدست آورده، فقط میزان آراء مذکور برای عرض اندام در مقابل نقش موثر اردوغان در سیاست ترک ناکافی ماند. اردوغان که 16 سال در اقتدار مانده و صاحب پیروزی در 13 انتخابات و یک رفراندوم می باشد، با 20 امتیاز از نزدیکترین رقیب خود پیشی گرفت. در حال حاضر در هیچکدام از نقاط جهان، سیاستمدار زنده دیگری که نامزد این عنوان باشد، وجود ندارد. این وضعیت نه تنها استعداد سیاسی اردوغان، بلکه واقعیتهای سوسیو- پولیتیک جامعه ترک را که بسیاری از ناظران خارجی در درک آن ناکافی مانده اند، در میان گذاشته است.

اردوغان و حزب عدالت و توسعه در سایه کارآیی قوی خود که از سال 2002 بدین طرف ادامه دارد، از سیاست مردم گرایی خود حراست کرده اند. اکثر رای دهندگان با جانبداری از رهبری اردوغان، اقتصاد ترک را با موفقیت ترمیم کرده، یک سیستم سیاسی انعطاف پذیری تشکیل داده و اشتراک هر چه بیشتر تمامی اقشار جامعه در عرصه های اقتصادی، سیاسی و اجتماعی را تصدیق کرده اند. رمز موفقیت اردوغان، در سیاست ایشان در راستای دادن اولویت به مردم نهفته است. اردوغان ورای مبارزات پایان ناپذیر سیاست حزب و هویت، در راستای افزایش دادن سطح استاندارد زندگی میلیونها خانواده کم درآمد و متوسط الحال و سرمایه گذاری در عرصه های آموز، بهداست، زیرساخت، فرودگاهها و مجتمع های مسکونی، بدون احساس خستگی فعالیت کرده است. ایشان نقش معمار سیاستهای عدالت اجتماعی متوجه به ساکنین شهرها و مناطق روستایی را ایفا کرده است.

موفقیت اردوغان تنها به سیاست خدمت ربطی ندارد. اردوغان عرصه اجتماعی و سیاسی کشور را بر روی هویت های مختلفی چون قشر دیندار و اقلیتهای غیرمسلم چنان اکراد، یهودیان، جماعت ارتدوکس روم، ارامنه و سریانی ها باز کرد. ممنوعیت تکلم بزبان کردی لغو شده و اکراد چنان دیگر گروههای قومی به آزادی بیان دست یافتند. راههای منتهی به تحرک اجتماعی بر روی آنها نیز باز شد. در اصل اردوغان بسیاری از چهره های کرد را به صف خود ملحق کرده و با تمامی قشرهای جامعه ترک و منجمله اکراد پیوند قوی برقرار کرد. با جدا کردن سازمان تروریستی پ ک ک و اکراد از یکدیگر، کردها را از ظلم و ستم این شبکه تروریستی که بیش از مسائل واقعی ملت کرد به تداوم موجودیت خود متمرکز شده است، آزاد نمود.

ترکیه در سیاست خارجی نیز دیدگاه بین المللی خود را گسترش داده و بسوی مناطقی چون افریقا، آسیا و امریکای لاتین بادبان باز کرد. اردوغان سیاست خارجی را بعنوان یک بازی که شامل برد و باخت باشد، مشاهده نمی کند. عضویت در ناتو و نامزد عضویت در اتحادیه اروپا، مانعی در ارتباط ترکیه با دیگر مناطق جهان ایجاد نمی کند. مانور 360 درجه سیاست خارجی ترکیه، از نظر حراست از منافع خود در جهان متلاطم ورای مرزهایش ضروری می باشد. تلاشهای ترکیه در راستای یاری به ملتهای مظلوم جهان، بازتاب جهانی یافته و از حمایت میلیونها انسان در جهان اسلام و دیگر نقاط برخوردار شده است.

دعوت اردوغان به عدالت جهانی که می توان آنرا با شعار ایشان مبنی بر اینکه " جهان از 5 بزرگتر است " خلاصه کرد، می تواند برخی از کانونهای قدرت را ناخشنود و ناراحت بکند. فقط به یکی از کمبودهای اساسی نظام جهانی موجود اشاره می کند. برای همین پیروزی اردوغان را نه تنها مردم ترکیه بلکه مردمان فلسطین، سومالی، میانمار، افغانستان، پاکستان، آسیای میانی، بالکان و دیگر ملل جهان جشن گرفته اند. جناح مخالف دیگر مسئولیت کمبودهای خود را برعهده می گیرند. اردوغان ظرف 16 سال قدرت آنهایی را که با توسل به نیروی نظامی کنترل غیرنظامیان را در دست گرفته و به اصطلاح خود را بعنوان حامی دولت ترک تعیین کرده اند، تضعیف کرده است. در این نقطه تنها راه استفاده از قدرت سیاسی، پیروزی در انتخابات عمومی می باشد. اردوغان با مشاهده این وضعیت، وارد رقابت شده و پیروز شده است. جناح مخالف بایستی تلاش بیشتری بخرج داده و به گفته های رای دهندگان ترک بخوبی گوش فرا بدهد.

در هفته های اخیر اطلاعات اشتباهی در رابطه با انتخابات ترکیه مشاهده کردیم. برخی از روزنامه نگاران غربی بجای گزارش واقعیتها در کوچه  خیابانها، بسان مشاور سیاسی حامی نامزدهای جناح مخالف عمل کردند. چنان سابق نیز تخمینهایشان در رابطه با شکست اردوغان در انتخابات اشتباه از آب درآمد. آنها در نظر داشتند که با انتشارات خود افکار خوانندگان و شنوندگان را منحرف بکنند، فقط هیچکدام از این روشها کارساز نیفتاد. این وضعیت موجب ایجاد شک و تردید در اعتبار روزنامه نگاران غربی گردیده است. بدتر از همه، این روزنامه نگاران به عدم موفقیت در درک دینامیزمهای اجتماعی و سیاسی ترکیه ادامه می دهند. این انتخابات از ویژگی درس جدیدی برای آنها برخوردار می باشد.

ناظران خارج از کشور نتوانسته اند پیروزی اردوغان را پیش بینی بکنند، زیرا منشاء اطلاعاتی که جمع آوری کرده اند، افراد و گروههای مارژینالی هستند که در جلسات ترتیب یافته در پشت درهای بسته در نهادهای تولید اندیشه در پایتختهای کشورهای غربی علیه ترکیه دیدگاه طرفدارانه ای ارائه می کنند. افرادی که خود را کارشناس ترکیه مشاهده می کنند، از آنالیز جدی در مورد ترکیه عاجز می باشند. انتخابات ریاست جمهوری و پارلمانی 24 ام ژوئن نه تنها با اردوغان بلکه با جناح مخالف نیز ارتباط داشت.

نتایج واضح و آشکار است. ترکیه با سیستم ریاست وارد دوره جدیدی شده و بعنوان جزیره ثبات و رفاه در یک منطقه مسئله دار به راه خود ادامه می دهد.  



خبرهای مرتبط