دوره روابط مشترک بین ترکیه و روسیه

نشست پوتین و اردوغان در تاریخ سوم  می 2017 در شهر سوچی، سبب باز شدن صفحه ای جدید در روابط بین ترکیه و روسیه شد...

دوره روابط مشترک بین ترکیه و روسیه

نشست پوتین و اردوغان در تاریخ سوم  می 2017 در شهر سوچی، سبب باز شدن صفحه ای جدید در روابط بین ترکیه و روسیه شد. زیرا در این مذاکرات موضوعات بسیاری از انرژی گرفته تا صنایع دفاعی، از کشاورزی تا تکنولوژی فضایی و از توریزم تا فرهنگ مورد بررسی قرار گرفته و در بسیاری موضوعات به جز چند مسئله کوچک، توافق حاصل شد. هر دو رهبر به اتمام دوره روند "عادی سازی روابط" و آغاز دوره "روابط مشترک" اشاره کردند. برای رسیدن به این نتیجه نیز مراحل مشکل و دشواری پشت سر گذاشته شده و روابط بین دو کشور از آزمون های سختی گذشته است.

اگر از بعد تاریخی بنگریم، روابط بین دو کشور دارای روندی پر فراز و نشیب بوده است. هر دو کشور نیز دول قدرتمند صاحب عمق تاریخی و جغرافیایی منطقه یوروآسیا هستند. یکی قدرتی جهانی بوده و دیگری نیز یک قدرت منطقه ای است که در تلاش تبدیل شدن به قدرتی جهانی می باشد. یک سری حوادثی که در گذشته ای نزدیک اتفاق افتاد، برای رساندن روابط ترکیه و روسیه به رده های بالای موضوعات بین المللی کافی بود. سرنگونی هواپیمای SU-24 روسیه در مرز سوریه در تاریخ 24 نوامبر 2015، از سوی هواپیماهای ترکیه سبب بروز بحرانی بزرگ بین دو دولت شد. سپس قتل آندری کارلوف سفیر روسیه در دسامبر 2016 در نتیجه یک سوء قصد در آنکارا، و عملیات سپر فرات و سپر دجله در سوریه گاهگداری باعث بروز مشکلات سیاسی و استراتژیکی بین دو کشور شد. ولی اعمال تحریم اقتصادی و سیاسی از سوی کشورهای اتحادیه اروپا و امریکا علیه روسیه به علت بحران کریمه بازگشت مجدد ناتو به استراتژی سابق خود و تلاش برای محاصره لهستان و کشورهای بالتیک با اعزام سرباز و سلاح، مسکو را به سوی راهکارهای جدید سوق داد. رجب طیب اردوغان رئیس جمهور ترکیه با ارسال نامه ای در باب عذرخواهی در 27 ژوئن 2017 ، سبب ذوب شدن یخ ها در روابط بین مسکو و آنکارا شد.

در روند پس از این گام تا نشست سوم می، پوتین و اردوغان 5 بار دیدار کردند. این ترافیک دیپلماسی با ترتیب جلسه از سوی وزرای هر دو کشور ادامه یافته و علاوه بر این روسای ستاد ارتش دو کشور نیز دیدار کردند. در این اجلاس که با موضوعات گسترده ای از اقتصاد گرفته تا سیاست خارجی، و از موضوعات سیاسی گرفته تا نظامی و اجتماعی فرهنگی ترتیب یافت، نتایج دلخواه گرفته نشد.

به ویژه موضوعات نظامی، استراتژیک و امنیتی، موضوعات مسئله دار بین دو کشور هستند. این وضعیت بخصوص با سیاست هایی که در قبال سوریه در پیش گرفته شده، آشکار شد. روسیه در حالی که از گروه های پ ک ک/ پ ی د و ی پ گ که ترکیه به عنوان سازمان تروریستی میشناسد، حمایت نظامی و لوجستیکی می کند، با عملیات سپر دجله که از سوی آنکارا در شمال عراق و شمال سوریه ترتیب می دهد،  مخالفت نمود. ولی در حالت کلی عدم توافق در زمینه های نظامی، امنیتی و استراتژیکی بین دو کشور، همکاری در دیگر بخش ها را تحت تاثیر قرار نداده است.

نتیجه می گیریم، روسیه دولتی قدرتمند از نظر سنت دیپلماسی می باشد. این کشور قدرتی است که روابط دولت بزرگ-دولت کوچک را به شکلی ماهرانه بکار می گیرد. از اینرو در سیاستی که در قبال این کشور در پیش گرفته می شود به یک پارادایم متعادل و دارای سیاست چند بعدی نیاز می باشد. در صورت بر هم خوردن تعادل، روسیه در اجرای نقشه ای که طراحی کرده  به نفع خود و علیه متفق خود هیچ تردیدی نخواهد کرد.



خبرهای مرتبط