پروژه های ملی صنایع دفاعی ترکیه از دیروز تا به امروز - کیت ردیاب حساس

عدم وابستگی به خارج در زمینه مهمات هوشمند این چنینی از اهمیت استراتژیکی برخوردار می باشد

پروژه های ملی صنایع دفاعی ترکیه از دیروز تا به امروز - کیت ردیاب حساس

پروژه های ملی صنایع دفاعی ترکیه از دیروز تا به امروز - 5

دوستان عزیز، ترکیه در حالیکه برای تامین امنیت ملی خود در مقابل تهدیدات مختلف تلاش بخرج می دهد، در دوره های معینی در معرض تحریمات متفقین خود در ارتباط با اسلحه و مهمات نیز قرار می گیرد. آنها حتی برغم پرداخت تمامی هزینه ها، در استفاده از تجهیزات دفاعی مسئله ایجاد می کنند. ترکیه در این باب، با موفقیت تمامی بحرانها را به فرصت تبدیل می کند. متفقینمان به اصطلاح از فوش پهبادها اجتناب می ورزند. فقط ترکیه پهبادهای مورد نیاز خود را خود تولید می کند. متفقینمان حتی از فروش کوادکوپترهای مسلح کامیکازه به ما دوری می کنند. ترکیه بهمراه تولید مایحتاج خود، تولیداتش را به دیگر کشورهای جهان نیز صادر می کند. ترکیه در پی ایجاد موانع از سوی متفقینمان در ارتباط با سیستمهای افزایش دهنده حساسیت بمبهای مورد استفاده در جنگنده ها، تولید انبوه را آغاز کرد.

تارکان زنگین مدیر آموزشی سندیکای کارگران صنایع جنگی و شاخه های جنبی کاری ترکیه در رابطه با این موضوع چنین می گوید:

عدم وابستگی به خارج در زمینه مهمات هوشمند این چنینی از اهمیت استراتژیکی برخوردار می باشد. بعنوان مثال، امریکا از کنترل پریودیک مهمات هوشمندی که به ترکیه می فروشد، برخوردار می باشد. بطوریکه بواسطه مهماتی که می فروشد، مقدار استفاده و مهمات باقیمانده را تعقیب می کند. مهمتر اینکه، می تواند مختصات مورد هدف این مهمات را تثبیت بکند. بعبارت دیگر از امکان ایجاد مانع در مورد مختصات و شمار مهمات هوشمند مورد استفاده ترکیه در مبارزه با سازمانهای تروریستی برخوردار می باشد. حتی در برخی از دوره ها، امریکا از فروش مهمات هوشمند به ترکیه در زمینه مبارزه با سازمانهای تروریستی پ ک ک و پ ی د اجتناب ورزیده بود. برای همین حرکت ترکیه بسان یک دولت مستقل و تولید مهمات هوشمند با امکانات داخلی بی نهایت حائز اهمیت می باشد.

حال بایستی پرسید که از تولید انبوه کیت ردیاب حساس چگونه جلوگیری شد؟

برخی از کشورها برای جلوگیری از ملی شدن صنایع دفاعی ترکیه از استراتژی های مختلفی استفاده می کنند. برخی اوقات تولیدات خود را نفروخته و گاهی اوقات در استفاده از تولیدات فروخته شده خود موانع محتلفی ایجاد می کنند. حتی به کاهش فاحش قیمت تولیدات خود نیز متوسل می شوند. علی الخصوص هنگامیکه ترکیه تولید تجهیزات دفاعی مورد نیاز خود را آغاز می کند، با کاهش دادن قیمتها، مدرنیزه شدن تولیدات جلوگیری می کنند. یکی از این اقدامات در مورد کیت ردیاب حساس جریان می یابد.

نیروی هوایی ترکیه برای پایان دادن به وابستگی به خارج در مورد مهمات هوشمند، در سال 2005 فعالیتهای خود را آغاز کرد. اداره کنندگان وقت دستورات لازمه در باره تولید مهمات هوشمند با امکانات داخلی را صادر کردند. در نتیجه فعالیتهای انجام گرفته در کوتاه مدت، در سال 2006 کیت ردیاب حساس تولید شد. فقط به اصطلاح متفقینمان چنان دیگر تولیدات ملی، در زمینه تولید کیت ها نیز اقدامات مختلفی انجام می دهند.

ترکیه هرکدام از مهمات JDAM مورد نیاز خود را که حاوی کیت ردیاب حساس می باشد، به قیمت 120 هزار دلار از امریکا خریداری می کرد. در حالیکه ترکیه مهمات مذکور را با هزینه ای بمیزان 90 هزار دلار تولید می کند. علاوه براین با تولید انبوه این رقم می توانست کاهش بیابد. هنگامیکه تصمیم ترکیه در زمینه تولید انبوه قطعیت یافت، امریکا قیمت مهمات را تا یک ششم یعنی از 120 هزار دلار به 20 هزار دلار کاهش داد. امریکا در نظر داشت که از تولید مهمات هوشمند ملی جلوگیری بکند. با کاهش قیمت، هزینه تولید ملی، 4 و نیم برابر افزایش یافت. برای همین روند تولید انبوه بطول می انجامد. فقط ترکیه بنابه ضرورت سیاست دفاع ملی مستقل، فعالیتهای تولید انبوه را در کوتاه مدت آغاز کرد.

کیت های ردیاب حساس در نتیجه فعالیت 5 ساله مهندسان انستیتوی تحقیقات علمی و فنی ترکیه " توبیتاک " طراحی شد. کیت های مورد بحث برای اولین بار در سال 2013 در سومین کارخانه مراقبت و نگهداری هوایی از  سوی درجه داران و کارگران تولید گردید.

فاروق اوزلو وزیرعلوم، صنایع و فناوری وقت ترکیه در نوامبر سال 2017 ، طی سخنانی در کمیسیون برنامه و بودجه مجلس ملی کبیر گفته بود که تولید انبوه مهمات کیت ردیاب حساس – 1 آغاز شده است.

قبلا در جهان، کیت ردیاب حساس تنها در امریکا، روسیه و اسرائیل تولید می شد. ترکیه نیز با تولید این کیت ها با امکانات داخلی به موقعیت یکی از چهار کشور جهان صعود کرد. مهمات کیت ردیاب حساس – 1 در عملیاتهای سپر فرات و شاخه زیتون و عملیاتهای مبارزه با ترور مورد استفاده قرار گرفته اند.

براساس اطلاعات ارائه شده از سوی تولید کنندگان، در حالیکه بمبهای معمولی جنگنده ها از فاصله 5 – 6 کیلومتری پرتاب می شوند، این فاصله در بمبهای حاوی کیت ردیاب حساس به 25 کیلومتر افزایش می یابد. جنگنده ها در سایه بمبهای هوشمند بدون اینکه وارد منطقه خطرناک بشوند، ماموریت خود را به پایان می برند. کیت های مذکور هدفی را که مختصات آن مشخص شده است، با یاری ماهواره و یا گیرنده های ویژه ، با انحراف کمی چون 6 متر منهدم می کند. بدین ترتیب نقاط خارج از هدف آسیب نمی بینند. این کیت ها امروزه از سوی بسیاری از کشورهای جهان چنان کشورهای خاورمیانه، آسیا و افریقای شمالی با دقت دنبال می شوند.

ارزیابیهای تارکان زنگین مدیر آموزشی سندیکای کارگران صنایع جنگی و شاخه های جنبی کاری ترکیه را به سمعتان رساندیم.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



خبرهای مرتبط