Η Marwa από τη Υεμένη

Μια ανάλυση του Κουντρέτ Μπουλμπούλ ο οποίος είναι κοσμήτορας της σχολής Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Γιλντιρίμ Μπεγιαζίτ στην Άνκαρα

Η Marwa από τη Υεμένη

 

 

 

Η Marwa από τη Υεμένη

Μερικές φορές μεγαλοποιούμε τόσο πολύ τα μικροπροβλήματα που ζούμε… Βλέποντας τα πάντα μόνο μέσα από αυτά τα προβλήματα, μπορούμε να καταστήσουμε τη ζωή ανυπόφορη στον εαυτό μας, το περιβάλλον μας και τη χώρα μας. Σε αυτές τις περιπτώσεις συμβάλλει στο να κάνουμε μια πιο υγιή αξιολόγηση το να απομακρυνθούμε λίγο από τα προβλήματα, να κοιτάξουμε από έξω στη χώρα που ζούμε. Στο πλαίσιο αυτό θέλω να μοιραστώ την παρακάτω πραγματική ιστορία, ούτως ώστε να δούμε την σημασία που έχει η Τουρκία. Η Τουρκία παρά τις ασυνήθιστές καταστάσεις που βιώνει μεταμορφώνεται ολοένα

και περισσότερα σε μια εκπαιδευτική βάση. Τα χρόνια που εγώ ήμουν φοιτητής, η Τουρκία δεν ήταν μια χώρα όπου κανείς θα μπορούσε να αναζητήσει το μέλλον. Τώρα, περίπου 150 χιλιάδες διεθνείς φοιτητές αναζητούν το μέλλον τους στην Τουρκία, στην τουρκική γλώσσα. Όταν οι αριθμοί λέγονται αυθόρμητα καλύπτουν σαν ένα πέπλο τις επικές ιστορίες που κρύβονται κάτω. Όμως η ζωή κάθε φοιτητή κρύβει και μια ξεχωριστή θλίψη, λαχτάρα, έπος, προσπάθεια, ελπίδα και αναζήτηση. Η Marwa από τη Υεμένη, της οποίας θα μοιραστώ την ιστορία, ώστε να δείξει το πως η Τουρκία αποτελεί έκφραση ενθουσιασμού και ελπίδας για αυτούς τους νέους, είναι μόνο μια από αυτούς τους φοιτητές.

Υεμένη, είναι μια χώρα που έχει ακτή στην Ερυθρά Θάλασσα, τον Κόλπο του Άντεν και την θάλασσα του Ομάν και υπέφερε σχεδόν σε κάθε εποχή της ιστορίας εξαιτίας της στρατηγικής της θέσης. Από τη δικιά μας άποψη είναι μια από τις γεωγραφίες όπου δώσαμε τους περισσότερους μάρτυρες καθώς από τη συγκεκριμένη περιοχή ξεκίνησε τη υπεράσπιση της Μέκκας και της Μεδίνα. Μαζί με το Τσανάκκαλε ίσως είναι ένα από τα μέρη για τα οποία ο πονεμένος μας λαός έχει πένθησε περισσότερα, ραγίστηκε η καρδιά του. Ίσως λόγω του αριθμού των μαρτύρων το Τσανάκκαλε και η Υεμένη θλίβει αλλιώς τις καρδιές μας.

 

Το ταξίδι στην ελπίδα 

 

Η Marwa κατάγεται από μια τέτοια χώρα, την πρωτεύουσα της Υεμένηςμ τη Σανάα. Ενώ όπως κάθε νέος άνθρωπος αναζητά το μέλλον της, το μέλλον της χώρας της σκοτεινιάζει για ακόμη μια φορά με τις εσωτερικές αναταραχές το 2014. Τις περιόδους πραξικοπημάτων μιλάνε μόνο τα όπλα, η ανθρωπιά λησμονείται. Κανείς δεν θυμάται ούτε τους νέους, ούτε το μέλλον τους.

Ενώ κοιτάζει με θλίψη το μέλλον εξαιτίας των αναταραχών που καλύπτουν τη χώρα της σαν εφιάλτη το 2015 εμφανίζεται ένα φως που διαφωτίσει τον δρόμο της Marwa. Η Διεύθυνση Απόδημων Τούρκων και Συγγενικών Κοινοτήτων την ενημερώνει πως απόκτησε το δικαίωμα να σπουδάσει στην Τουρκία. Επειδή εξαιτίας του εμφυλίου στη Υεμένη διακόπηκαν οι υποτροφίες Fulbright των ΗΠΑ, Daad των Γερμανών, Chevening των Βρετανών, οι υποτροφίες της Τουρκίας ήταν η μοναδική διέξοδος σε ό,τι αφορά την ελπίδα και το μέλλον για την Marwa και ακόμα 150 φοιτητές από τη Υεμένη.Είναι κατενθουσιασμένοι να πάνε στην Τουρκία, να επιστρέψουν και να ανοικοδομήσουν την εξαντλημένη χώρα του.

Από τη μια έχουν τις ελπίδες τους από την άλλη όμως υπάρχουν οι πικρές πραγματικότητες της ζωής. Εξαιτίας του εμφυλίου στη χώρα τους είχαν κλείσει οι πρεσβείες στη Σανάα και η πλειοψηφία των οποίων είχαν μεταφερθεί στη Τζέντα. Εξαιτίας της ασφαλείας δεν μπορούσαν να πραγματοποιηθούν και οι αεροπορικές πτήσεις. Για να έρθουν όμως στην Τουρκία έπρεπε να πάρουν βίζα. Ο μοναδικός τρόπος να κάνουν αυτό, ήταν να πάνε στην πρεσβεία της Τουρκίας στη Τζέντα οδικώς. Αλλά ήταν σχεδόν αδύνατο να φτάσουν στα σαουδαραβικά σύνορα από δρόμους που βρίσκονταν στον έλεγχο των διάφορων αντιμαχόμενων ομάδων και ήταν γεμάτοι από βόμβες, συρράξεις, επιθέσεις και σημεία ελέγχου. Ακόμα και να έφταναν στα σαουδαραβικά σύνορα δεν ήταν καθόλου σίγουρο αν θα μπορούσαν να μπουν στη Σαουδική Αραβία. Oι νέοι οι οποίοι απελπισμένοι αναζητούσαν μια λύση συναντιούνταν συχνά στη Σανάα. Επικοινωνούν με την πρεσβεία της Τουρκίας στη Τζέντα. Αλλά για να πάρουν βίζα δεν υπάρχει άλλη λύση από το να πάνε όλα τα διαβατήρια στη Τζέντα. Τελικά ένας φοιτητής αναλαμβάνει εθελοντικά να πάει όλα τα διαβατήρια στη Τζέντα. Με μεγάλη ελπίδα οι νέοι αρχίζουν να μαζεύουν τα διαβατήρια των φοιτητών στη Υεμένη, αλλά ο ενθουσιασμός τους δεν διαρκεί πολύ. Ο φοιτητής ο οποίος είχε γίνει εθελοντής, δεν τολμά να πάει τα διαβατήρια στη Τζέντα περνώντας από τις πόλεις τις Υεμένης, οι οποίες είναι υπό έντονο βομβαρδισμό και κάνει πίσω βήμα. Την στιγμή που εξαντλούνται όλες οι ελπίδες, η Marwa αναλαμβάνει εθελοντικά να πάει στη Τζέντα τα διαβατήρια που θα μαζευτούν με μια αντίληψη υπευθυνότητας. Η οικογένεια της ανησυχούν πολύ από την απόφαση της Marwa. Προσπαθούν να την πείσουν να μην πάει. Και είναι να πάει, της ζητάνε να πάρει μόνο το δικό της διαβατήριο καθώς έτσι θα είναι λιγότερα  ριψοκίνδυνο. Αλλά η Marwa επειδή γνωρίζει πως το μέλλον των φοιτητών που κέρδισαν υποτροφία εξαρτάτε τελείως από την ίδια επιμένει στην απόφαση της. Οι φοιτητές και οι οικογένειες τους με μια γρήγορη διοργάνωση συγκεντρώνουν 90 διαβατήρια. Αλλά δεν μπορούν να επικοινωνήσουν με ορισμένους φοιτητές. Ενώ ορισμένοι από τους φοιτητές, επειδή πιστεύουν πως η Marwa δεν θα μπορέσει να καταφέρει να ολοκληρώσει αυτό το ταξίδι ή ακόμα και να καταφέρει δεν θα μπορέσει να μπει στη Σαουδική Αραβία με τόσα πολλά διαβατήρια δεν της δίνουν τα διαβατήρια τους. Ο πρέσβης μας Φαζλί Τσορμάν χαίρεται πολύ από την απόφαση Marwa αλλά της εξηγεί πολλές φορές τους κινδύνους αυτού που επιχειρεί να κάνει. Επισημάνει πως σε περίπτωση που την κάνουν σωματικό έλεγχο, τα διαβατήρια που θα έχει μαζί της μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο τη ζωή της. Κατά όλων αυτών των πιθανοτήτων, της λέει πως μπορεί να της δώσει μια επιστολή στην οποία εξηγεί πως η ίδια έχει κερδίσει υποτροφία από την Τουρκία και έρχεται στη Τζέντα μαζί με όλα τα υπόλοιπα διαβατήρια για τις διαδικασίες βίζας όλων των φοιτητών που κέρδισαν υποτροφία. Η Marwa ξεκινά το ταξίδι της με τις ευχές της οικογένειας της, των υπόλοιπων φοιτητών και των οικογενειών αυτών. Επί δυο ημέρες ταξιδεύει στα εδάφη της Υεμένης μέχρι τα σύνορα της Σαουδικής Αραβίας. Ίσως χάρει στις ευχές σε όλο το δρόμο δεν βρέθηκε στη μέση οποιασδήποτε σύρραξης ή υπό βομβαρδισμό. Ενώ στα πολλά σημεία ελέγχου που υπήρχαν στο δρόμο, λόγο της νοοτροπίας στην Υεμένη επειδή είναι φοιτήτρια δεν την έκαναν λεπτομερή έλεγχο. Φτάνει στο τελωνείο της Υεμένης στις 10 το πρωί . Αλλά μπροστά της υπάρχει μια μεγάλη ουρά. Αν περίμενε εκείνη την ουρά είναι αδύνατο η σειρά να έρθει σε εκείνη, την ίδια μέρα. Μιλά με τους Υεμένιους αξιωματούχους και καταφέρνει με ένα τρόπο να περάσει. Περπατάει μέχρι το τελωνείο της Σαουδικής Αραβίας έχοντας στο σακίδιο της τα διαβατήρια και το μέλλον 90 φοιτητών.

Τα πράγματα στο τελωνείο της Σαουδικής Αραβίας δεν προχωρούν εύκολα. Οι αξιωματούχοι δεν πιστεύουν στη Marwa. Της λένε εκνευρισμένοι πως σήμερα δεν μπορούν να κάνουν τίποτα να έρθει την επόμενη. Άλλωστε τι θα κάνει μόνη της ένα κορίτσι στη μέση της ερήμου; Η Marwa επικοινωνεί για ακόμη μια φορά με την πρεσβεία. Η πρεσβεία στέλνει ένα φαξ που εξηγεί το θέμα. Αυτή τη φορά οι Σαουδάραβες αξιωματούχοι της λένε πως δεν μπορεί να μπει στη Σαουδική Αραβία χωρίς να συνοδευτεί από τον σύζυγο, τον πατέρα, τον αδερφό ή έναν άλλον άνδρα συγγενή του πρώτου βαθμού. Η Marwa εξηγεί πολλές φορές πως δεν έχει έρθει για προσκύνημα, πως δεν θα μείνει στη Σαουδική Αραβία περισσότερα από τρεις ημέρες και πως θα επιστρέψει γρήγορα μόλις τελειώσουν οι διαδικασίες για βίζα. Αν και δεν πείθονται οι αξιωματούχοι μετά από εννιά ώρες προσπάθειας δίνουν στη Marwa άδεια εισόδου. Οι εργαζόμενοι της πρεσβείας υποδέχονται την Marwa με μεγάλη χαρά και ενθουσιασμό. Οι διαδικασίες βίζας ολοκληρώνονται μέσα σε τρεις ημέρες με έντονες προσπάθειες. Αλλά οι δυσκολίες δεν τελειώνουν εδώ για τη Marwa. Ο δρόμος της επιστροφής είναι επικίνδυνος όσο ο δρόμος που ήρθε. Στην επιστροφή το λεωφορείο τους γλυτώνει από έναν βομβαρδισμό σε γέφυρα με διαφορά λίγων λεπτών. Το λεωφορείο φτάνει στη Σανάα  μέσα από ερήμους, ενδιάμεσους δρόμους και μετά από πολλές ώρες αναμονής. Η Marwa σήμερα είναι φοιτήτρια μου στο Πανεπιστήμιο Γιλντιρίμ Μπεγιαζίτ. Και οι υπόλοιποι φοιτητές συνεχίζουν τις σπουδές τους στην Τουρκία με επιτυχία προκειμένου να συμβάλλουν στη χώρα τους.

Αφιερώνω αυτή την ιστορία σε αυτούς που ενώ οι ίδιοι κάνουν κάθε μορφής κριτική ακόμα και προσβολή, παρόλο που τους αξίζουν πολύ περισσότερα στην παραμικρή κριτική που δέχονται λένε, «δεν μπορώ να ζήσω πλέον στη συγκριμένη χώρα, φεύγω» αν και δεν πηγαίνουν πουθενά.   

 

 


Λέξεις-κλειδιά: Ανάλυση

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ