Η Τουρκική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης (33-2017)

Οι εξελίξεις στην μειονοτική εκπαίδευση από την άλλη πλευρά και οι εκκλήσεις των γονέων

Η Τουρκική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης (33-2017)

 

 

            Και να που καμιά φορά η Μειονότητα αποκτάει συμμάχους εκεί που δεν το περιμένει. Συμμάχους οι οποίοι συμβάλλουν ουσιαστικά με την τοποθέτησή τους στην ενίσχυση της θέσης της.

 

            Η Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδας εξέδωσε ανακοίνωση - διαμαρτυρία κατά της απόφασης του Περιφερειακού Διευθυντή Εκπαίδευσης Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης με την οποία ανεστάλη προσωρινά η λειτουργία τριών μειονοτικών σχολείων.

 

            Σε αυτήν, αγγίζουν όλες τις πτυχές του ζητήματος που έχουν να κάνουν με το ότι η απόφαση δημιουργεί τεράστιο εκπαιδευτικό θέμα, με την ημερομηνία ανάρτησης της απόφασης με αποτέλεσμα τον αιφνιδιασμό των εκπαιδευτικών, των μαθητών και των οικογενειών τους. Κάνουν ένα βήμα παραπέρα, ζητάνε την αναστολή της απόφασης και εμμέσως πλην σαφώς κατηγορούν την ηγεσία του Υπουργείου για διακριτική μεταχείριση ανάμεσα στα δημόσια και τα μειονοτικά σχολεία.

 

Όπως διαβάζουμε στην ανακοίνωση: «ζητούμε την αναστολή της απόφασης για την αναστολή λειτουργίας μειονοτικών σχολείων της Θράκης. Είναι, επίσης, απαραίτητο να εναρμονιστεί χρονικά η διαδικασία αυτή με τις ανάλογες διαδικασίες που εφαρμόζονται και για τα υπόλοιπα δημόσια σχολεία, ώστε να μην υπάρχει αιφνιδιασμός και να υπάρχει η δυνατότητα για το σωστό προγραμματισμό τόσο της υπηρεσίας όσο και της ζωής των μαθητών και των εκπαιδευτικών».

 

Η Ομοσπονδία θεωρεί δικαιολογημένες τις αντιδράσεις που προέρχονται από εκπαιδευτικούς, μαθητές και γονείς, δεδομένου του πλαισίου που βάζει στην ανακοίνωσή της. Και είναι κάτι που ισχύει. Στην Θράκη, οι αντιδράσεις δεν σταμάτησαν μετά την δημοσιοποίηση της απόφασης.

 

Αυτήν την φορά ο Σύνδεσμος Σχολικών Εφοριών Μειονοτικών Σχολείων έβγαλε στο φως της δημοσιότητας μία μεγάλη σε έκταση ανακοίνωση με την οποία χαρακτηρίζει τις αποφάσεις για την αναστολή λειτουργίας των σχολείων ως «αυθαίρετες, αδικαιολόγητες και χωρίς νομική βάση». Ενημερώνει ότι έχουν κατατεθεί ενώπιον των Διοικητικών Δικαστηρίων Ροδόπης και του Συμβουλίου της Επικρατείας αιτήσεις ακύρωσης των αποφάσων παύσης λειτουργίας των μειονοτικών σχολείων.

 
            Είναι μία επιστολή στην οποία αξίζει να σταθεί κανείς επειδή εκπροσωπεί τους γονείς και επειδή αγγίζει όλο το εύρος των προβλημάτων που αντιμετωπίζει αυτήν την στιγμή η μειονοτική εκπαίδευση.  Σε αυτήν o Πρόεδρος του Συνδέσμου που την υπογράφει επιχειρεί να αποδομήσει το επιχείρημα ότι η αναστολή λειτουργίας των σχολείων στοχεύει στην βελτίωση της εκπαίδευσης με το αιτιολογικό ότι σε σχολεία με πολλές τάξεις παρέχεται καλύτερη ποιότητα εκπαίδευσης.

 

            Η επιστολή μιλάει μόνη της. Διαβάζουμε «Για την αύξηση της ποιότητας της εκπαίδευσης απαιτούνται ικανοί εκπαιδευτικοί και ταυτόχρονα ποιοτικά μέσα και ορθός εξοπλισμός (βιβλία κλπ.)». Και ακόμα, «Εάν η Διεύθυνση Παιδείας και οι ενδιαφερόμενοι θέλουν τόσο πολύ να βελτιώσουν την ποιότητα της εκπαίδευσης, να ξεκινήσουν από το θέμα των βιβλίων που διδάσκονται για το Ελληνόγλωσσο πρόγραμμα. Τέλος, «Εάν η Διεύθυνση Παιδείας και οι ενδιαφερόμενοι θέλουν να βελτιώσουν την ποιότητα της εκπαίδευσης, να οργανώσουν σεμινάρια για την διδασκαλία Τουρκικών και τα βιβλία του Τουρκόγλωσσου προγράμματος στους αποφοίτους δασκάλους της ΕΠΑΘ που διδάσκουν στο Τουρκόγλωσσο πρόγραμμα».

 

            Αγγίζουν και άλλα θέματα, όπως την έλλειψη δίγλωσσων μειονοτικών νηπιαγωγείων και το γεγονός ότι η τελευταία προκήρυξη για νηπιαγωγούς μεσολαβητές στα δημόσια νηπιαγωγεία πέρασε στα λεπτά γράμματα, κανείς δεν ασχολήθηκε με αυτήν. Είναι γεγονός ότι τα παιδιά μέσα στα σχολεία, δεν έχουν τόσο ανάγκη από πολιτισμικούς μεσολαβητές, από δασκάλους έχουν ανάγκη.

 

            Στη Ροδόπη υπάρχει ένα μόνο μειονοτικό γυμνάσιο και λύκειο για πληθυσμό που αγγίζει το 55% του συνόλου σε επίπεδο νομού. Στην Ξάνθη ένα σχολείο για 45% του πληθυσμού.

 

 Στρέφονται κατά των βουλευτών της Μειονότητας που δεν ασχολούνται με τα θέματα που τους απασχολούν ουσιαστικά και κλείνουν την επιστολή τους με μία κραυγή αγωνίας «Δηλώνουμε άλλη μια φορά ως γονείς, θέλουμε Μειονοτική Εκπαίδευση και θέλουμε τα παιδιά μας να μάθουνε ελληνικά, να μάθουνε τουρκικά, να μάθουνε αγγλικά».

 

Έχει σημασία η επιστολή του Συνδέσμου Σχολικών Εφοριών Μειονοτικών Σχολείων επειδή οι Σχολικές Εφορίες συμβάλλουν και βάσει νόμου στην εύρυθμη λειτουργία των σχολείων, ο ρόλος τους είναι ουσιαστικός. Από την άλλη πλευρά, είναι η φωνή των γονέων μέσα στα σχολεία και είναι αυτοί που πρώτοι εισπράττουν τις συνέπειες μιας κακής εκπαίδευσης στα παιδιά τους. Είναι αυτοί λοιπόν που πρώτοι από όλους έχουν συμφέρον να αγωνίζονται και να διεκδικούν την καλύτερη δυνατή ποιότητα εκπαίδευσης για τους μαθητές.  

 

Όπως όλα δείχνουν το σχολικό έτος 2017-2018 που θα ξεκινήσει επίσημα σε περίπου έναν μήνα θα είναι μία καυτή εκπαιδευτική χρονιά. Έχει ενδιαφέρον το πώς θα διαμορφωθεί η κατάσταση μετά την είσοδο στα δημόσια νηπιαγωγεία και των συνεργατών των νηπιαγωγών μελών της Μειονότητας με στόχο να διευκολύνουν την επικοινωνία των μαθητών. Θα έχουν σίγουρα ενδιαφέρον οι δικαστικές αποφάσεις για όσα εκπαιδευτικά θέματα έχουν περάσει στις δικαστικές αίθουσες. Και το μόνιμο παράπονο για ουσιαστικό διάλογο που δυστυχώς δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα.

 

            Την ίδια στιγμή φτάνουν στη Θράκη τα βιβλία του τουρκόγλωσσου προγράμματος για τα μειονοτικά δημοτικά σχολεία, κάτι που έκανε γνωστό ο βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Ροδόπης, Αϊχάν Καραγιουσούφ, με σχετική ανακοίνωση. Αυτή είναι μία γνωστή τακτική τα τελευταία χρόνια, οι ντόπιοι βουλευτές να ενημερώνονται και στη συνέχεια  να ενημερώνουν τον κόσμο με γραπτές ανακοινώσεις και φωτογραφίες που τις συνοδεύουν. Σε εκκρεμότητα παραμένει η άφιξη των σχολικών εγχειριδίων για το ελληνόγλωσσο πρόγραμμα. Σε εκκρεμότητα κι άλλα τόσα θέματα της μειονοτικής εκπαίδευσης.  

 



ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ