پروژه های ملی بخش دفاعی تورکیه از دیروز تا به امروز

در گذشته، دولت تورکیه مانع پروژه ها و انجام آنها میگردید ولی امروز، همه پروژه ها با حمایت دولت، انجام میشود

پروژه های ملی بخش دفاعی تورکیه از دیروز تا به امروز

در گذشته، دولت تورکیه مانع پروژه ها و انجام آنها میگردید ولی امروز، همه پروژه ها با حمایت دولت، انجام میشود

تورکیه نتایج مثبت پیشرفتهای مهمی که طی سالهای اخیر در بخش صنایع دفاعی انجام شده است را در آخرین عملیات نظامی به خوبی مشاهده کرد. درعملیاتهای موفقیت آمیزی که در داخل کشور با مبارزه با سازمان های تروریستی و در خارج از کشور با عملیات سپر فرات آغاز گردید و با عملیات شاخه زیتون ادامه یافت، از تجهیزات دفاعی داخلی و ملی استفاده گردید. سلاحهای تولید داخل کشور، پهپادها، پهپادهای مسلح و فعالیتهای تعمیر و نگهداری که موجب ادامه عملیاتها در حوزه میگردید، از سوی همه جهان مورد توجه واقع شد. تورکیه که قبلا در بخش صنایع دفاعی، در سطح بالایی به خارج از کشور وابسته بود، دیگر کشتی، تانک، رادار، وسایل نقلیه هوایی بدون سرنشین و سلاح ملی خود را تولید کرده و حتی ماهواره اش را نیز به فضا پرتاب میکند. نقطه ای که هم اکنون در بخش صنایع دفاعی به آن رسیده ایم، نتیجه فعالیتهای شرکتهای صنایع دفاعی و مراکز امور نظامی و همچنین مدیریتی صحیح در گامهایی که طی 15 سال اخیر برداشته شده است میباشد.

نوری دیمیرآغ: "عقاب پیروزی، بر روی بال طیاره نشست"

با نگاهی به تاریخ صنایع دفاعی تورکیه، این بخش علی رغم همه تلاشهای مهم و فداکاریها، از سوی اداره کنندگان حمایت کافی نشده است. داستان زندگی نوری دیمیرآغ در تورکیه سالهای 1930، که از شهر دیوریک سیواس آمده و کارآفرین بسیاربا اهمیتی میباشد، نشان میدهد که چرا سالیان سال صنایع داخلی و ملی را از دست داده ایم. به دلیل مجهز کردن کشور با خطوط راه آهن، نام خانوادگی "دیمیر آغ" که به معنی "شبکه آهن" میباشد را گرفت. دهها پروژه مهم را برای توسعه کشور به ثمر رساند. سال 1939 طیاره تولید کرد. با بازگشایی مکتب آسمان، دهها جوان را به عنوان پیلوت تربیت کرد. نوری دیمیرآغ در آن دوره با گفتن اینکه "پیروزی در نوک سرنیزه نمیباشد. عقاب پیروزی از نوک سرنیزه به راه افتاد، پرواز کرد و برروی بال طیاره نشست"، در هر فرصتی اهمیت تسلط بر آسمانها را بیان میکرد.  نه تنها تعریف میکرد، بلکه برای تسلط کشور بر آسمانها، کارخانه ساخت طیاره تاسیس کرد. سال 1939 اولین طیاره یی داخلی را تولید کرد.

ولی آنچه که بر سر او آمد، قابل درک نبود. رفتاری که سال 1933 هنگامی که پروژه سد کبان را به علی چتین قیه وزیر خدمات عمومی آن دوره ارائه میکرد با وی شد، بسیار ناخوشایند بود. علی چتین قیه فردی بود که در محکمه های استقلال آن دوره به ماموریت پرداخته، یکی از سه عضو موثر در دیوان محاکم بود. پیش از آنکه دیمیرآغ پروژه اش را ارائه نماید، با آغازی سرد و خشک و با جمله "بله نوری بیگ، میخواهی سد بسازی. چطور این کار را انجام خواهی داد؟ با چه کسی این کار را خواهی کرد؟ چگونه از عهده یک چنین کار بزرگی برخواهی آمد؟ فرض کنیم که این کار را کردی، انرژی که تولید میکنی را به چه کسی خواهی فروخت؟" سخنش را شروع کرد. دیمیرآغ نیز که همراه با انجنیرهای همکارش آمده بود، کاملا آماده جواب بود. چرا که در گزارشی که به همراه داشتند، پاسخ همه سوالات و حتی بیش از آن نیز موجود بود. ولی وزیر، چندان هم قصد گوش کردن به سخنان آنها را نداشت. هنگامی که دیمیرآغ ابراز داشت که "این مسئله ای برای آینده کشور است"، سخنش از سوی وزیر قطع شد. وزیرگفت: "فکر آینده کشورمگرجزو مسئولیت تومیباشد؟ اگر قرار است کسی فکر آینده کشور باشد، آن نیزما هستیم." وبا حتک حرمت شخصی ایشان را از اطاق خویش بیرون راند.سد کبان که پروژه آن سال 1933 تهیه شده بود، سال 1966 بار دیگر روی دست گرفته شد و ساخت آن، 10 سال طول کشید. به دلیل وجود آمران جاه طلب آن دوره، پروژه ای بسیار مهم، در حدود 33 سال بعد آغاز شد. و نوری دیمیرآغ، در سال 1939 اولین طیاره یی ملی تورکیه را تولید کرد.

سال 1935 کمپینی برای خرید طیاره هایی که کشور نیاز دارد، آغاز میگردد. نام افرادی که بیش از 10 هزار لیره تورک، کمک مالی انجام میدادند، بر روی طیاره نوشته میشد. نوری دیمیر آغ نیز تصمیم گرفت تا به جای کمک مالی، همه ثروتش را برای تولید طیاره یی ملی، سرمایه گذاری نماید. همه درآمدی که تا به آن روز داشت را به سهمیه "امانت ملی" قلمداد میکرد. "تولید طیاره با گرفتن لیسانس و جواز از اروپا و امریکا" را در حال کاپی برداری مشاهده میکرد و به همین دلیل برای تولید یک طیار یی "مدل تورک" آستینها را بالا زد. سال 1936، هم آهنگ ساخت کارخانه را در منطقه بشیکتاش زدند. فعالیتها برای ساخت کارخانه در دوریک و ساخت میدان هوایی برای طیاره ها در منطقه ای که هم اکنون میدان هوایی یشیل کوی آتاترک در آنجا واقع است، آغاز شده بود.

دیمیر آغ و تیم همکارش، مناقصه سازمان هوانوردی تورکیه برای خرید 10 عدد طیاره یی آموزشی و 65 عدد طیاره یی بدون موتور در سال 1937، را گرفته و در همین راستا، شبانه روز کار میکردند. با درگذشت آتاترک در سال 1938، کشمکش سیاسی در کشور آغاز شد. در سال 1939، ساخت طیاره ها علی الرغم بجای آورده شدن همه شرایط فنی و همچنین علی الرغم گزارش مثبت پیلوت سازمان هوانوردی تورکیه، رد شد. یکی از طیاره ها به دلیل تنگ بودن محل فرود در شهر ایسکی شهیر، در یک مزرعه فرود آمده و تصادف کرد. مسئولان سازمان هوانوردی تورکیه ابراز داشتند که این سقوط، به دلیل نقص فنی انجام شده است و از خرید طیاره ها منصرف شدند. علی الرغم اینکه دیمیرآغ به همه مسئولان در آن دوره چندین بار نامه نوشت و حتی به محکمه شکایت کرد، ولی نتیجه ای نگرفت. یک پروژه مهم دیگر که آینده کشور را تحت تاثیر قرار میداد، قربانی کشمکشهای سیاسی و جاه طلبی ها گردید.

پروژه توسعه طیاره یی آموزشی پایه یی و سرآغازین در تورکیه (حورقوش) (پرنده آزاد)

امروز با تاثیر رهبرانی که کشور را اداره میکنند و حمایت سازمانهای مرتبط بسیاری از پروژه های دفاع ملی اجرا میگردد. تولیدات مدل اولیه حورقوش، به اتمام رسیده است. همچنین فعالیتهای پرواز اولین طیاره یی ملی در سال 2023، که در حال ساخت است نیز ادامه دارد. تاکنون دو عدد مدل اولیه حورقوش که اولین طیاره یی تورک با "گواهی نوع" از اداره طیارهیی اروپا، میباشد، تولید شده است. حر کوش (پروژه توسعه طیاره یی آغازین و اموزشی تورکیه) در  پاسخ به نیاز طیاره های آموزشی در بخش هوانوردی نظامی، به شکل کاملا خاص و متفاوت طراحی شده است. همچنین فعالیتهای مسلح سازی نوع دیگری از آن نیز که حورقوشC نامیده میشود، ادامه دارد.

پروژه طیاره یی مبارز ملی

با پروژه طیاره یی مبارز ملی، نیاز قوماندانی نیروی هوایی تورکیه که از سال 2003 تا کنون مطرح بوده است با مدلی که طراحی خاص داخلی داشته، برطرف خواهد شد. در تورکیه که محصولات صنایع دفاعی در حد بالایی مورد استفاده قرار میگیرد، فعالیتهای با طراحی خاص ادامه دارد. هدف، انجام اولین پرواز این پروژه مهم که در حال انجام میباشد، درسال 2023 است.

پروژه طیاره یی جنگی مشترک F-35

طراحی و تولید طیاره یی جنگی / شکاری -35  افنسل جدید که دارای ویژگیهایی چون نسل پنجم، تک پیلوته و تک موتوره، چند منظوره و کم دید بودن میباشد، به رهبری ایالات متحده امریکا، با کنسرسیومی از سوی امریکا، انگلستان، ایتالیا، تورکیه، هالند، کانادا، استرالیا، ناروی و دنمارک تولید میشود. تورکیه در این پروژه، با خرید 100 طیاره، بسیار مورد توجه میباشد. تورکیه اولین طیاره یی خویش را در چهارچوب پروژه F-35 که شریک برنامه آن نیز میباشد در روز 21 جون طی مراسمی که در تگزاس – فورت وورت برگزار شد، تحویل گرفت. در حال حاضر پیلوتهایمان در ایالات متحده امریکا آموزش را آغاز کرده و پس از اتمام آموزشهای لازمه، آغاز به استفاده از طیاره های مذکور را خواهند کرد.

پایگاه تعمیر و  نگهداری بدنه و موتور  F-35 در اروپا خواهد بود.

"بدنه قسمت وسطی" طیاره های F-35 که یکی از بخشهای با ساختار پیچیده این طیاره ها میباشد، به غیر از ایالات متحده امریکا، صرفا در کشور ما تولید میشود.  همچنین قطعات کمپوزیتی A/B/CF-35، بدنه متالیک زیرین و ورودی هوای F-35ها و حمل کننده بار زمینی و هوایی خارجی F-35 A/B/C، در کشورمان تولید میشود. کیت راهنمای حساس و ادغام SOM-Jهایی که از سوی توبیتاک توسعه یافته و از سوی راکتسان تولید میشوند، به F-35 ها، در کشورمان انجام میگردد.

امروزبه وضاحت دیده میشود که همه پروژه هایی راکه دولت از آنها حمایت میکند، مورد اجرا قرار میگیرند ولی در گذشته، دولت مانع پروژه ها و انجام آنها میگردید. در برنامه بعدی، دیگر موفقیتها در پروژه هایی که در صنایع دفاعی انجام گردیده اند را معرفی خواهیم کرد.



اخبار مربوطه