Aktuelnosti iz zemlje i svijeta 43/2017

Prijetnja mikro nacionalizma

Aktuelnosti iz zemlje i svijeta 43/2017

Erdal Šimšek

Prijetnja mikro nacionalizma

Kako vrijeme prolazi u zemljama EU počinje da preovladava rasizam. Poslije Njemačke, Holandije i Belgije, i u Austriji su se birači opredjelili za desničarske, rasističke partije.

Na prošlonedjeljnim izborima u Austriji je pobjedila desničarska Austrijska Narodna Partija koja prati politiku mržnje prema muslimanima. Na drugom mjestu je radikalna desničarska partija Partija Slobodne Austrije koja  koristi nacistički diskurs.

Na prosšlomjesečnim izborima u Njemačkoj su najveći uspijeh postiglepartije koje su koristilediskurs mržnje prema muslimanima, a naročito prema Turcima.

Izbori u Austriji su još jednom pokazali da Evropa srlja u rasizam. Od 1945 na ovamo u Evropi koja je prolazila kroz miran period, nije iznenađujuća pojava rasizma i nacizma. Ovaj kontinent od kad se historija počela zapisivati nije provela 100 godina bez rata ili unutrašnjih sukoba.

Najdiži period bez sukoba u Evropi je od 1945.do danas. Razlog tome je mirovni sporazum i politički rezultati koje je on donio.

Danas svi gradovi Evrope koje posmatramo kao “historijeske gradove” su sravnjeni sa zemljom. Svi historijski spomenici kao i cijele regije su bombardovanjima sa komna ili iz zraka, sravnjeni sa zemljom. Od 1945.do 1970.bio je period kada je Evropa vidala rane i regenerisala se.

U Evropi je terör dostigao stepen da se mogu ubijati i kidnapovati premijeri država. Npr italijanski premijer Aldo Moro je bio kidnapovan od strane terorističke organizacije, a potom i ubijen. Nakon 10 godina, takođe je švedski premijer Olof Palme je ubijen od strane evropske produžnice PKK.

Zapadni svijet je pritisak terora koji se bio sakupio u njemu preusmjerio na Bliski istok i Aziju. Šta mislite, kako će se ovaj pritisak sakupljen u zemljama EU smanjiti kada se muslimani, izbjeglice i strana radna snaga vrate u svoje zemlje?

Bolest zvana rasizam ne može opstati bez rivalstva. Npr Španija; Katalonci se žele odvojiti od centralne vlasti. Ali Barselona koju prikazuju kao glavni grad niti je teritorija koja pripada Špancima, niti Kataloncima. Za one koji nisu posjetili Španiju da napomenem; Ona historijska obeležja koja Barselonu čine Barselonom potiču od Aragonaca. Barselona je od historije do kültüre Aragonska, a Aragonci su potomci kralja Ferdinanda. Oni posjeduju nevjerovatan osjećaj za mikro nacionalizam. Katalonci će čim se odvoje od Španije nesumnjivo imati velike probleme sa Aragoncima.

Njemačka, Belgija, Italija, Francuska, skandinavske zemlje…u svim ovim nabrojanim zemljama nacionalizam polako prerasta u mikro nacionalizam. Bavarija, kao najveća i najbogatija regija Njemačke je već digla glas. Sjeverni dio Italije također. Švedska se sastoji od 21 ejaleta, potomci Vikinga još od sadoštre zube. Francuska Korsika kao i ostali dijelovi Francuske su također u problemu. Nažalost regionalni nacionalizam zahvata i ovu Mediteransku zemlju. Čak i u Grčkoj koja se godinama guši u ekonomskoj krizi postoji etnički nacionalizam.

 

Kao odgovor nas ve ove mikro nacionalističke tokove, predsjednik Republike Turske Redžep Tajjip Erdogan je prošle sedmice posjetio Srbiju na poziv predsjednika te zemlje. Ne postoji čovjek na svijetu koji ne zna istorijsko rivalstvo i velike rane između Srba i Turaka. Rane koje Turci osjećaju su genocid nad bliskom rodbinom Turaka, nad Bošnjacima koji je počinjen kada se rasparčala Jugoslavija, kao i sve strahote rata na Kosovu.

Međutim turski lider Erdogan je protiv ovog mikro nacionalizma koji se brzo širi, unaprijeđuje trgovinske i političke odnose. Drugi lider koji je svijestan opasnisti u koju srlja Evropa je bez sumnje srpski lider Aleksandar Vučić. Vučić je pratio svog gosta Erdogana tokom čitave posjete Srbiji i rekavši da više nismo u 16 vijeku, podvukao važnost tursko-srpskog savezništva.  

Ova bliskost dvojice lidera je odgovor na talas rasizma koji se ubrzano širi Evropom. To što su dokazali da se dvije zemlje koje su do juče bile hladne jedna prema drugoj mogu zbližiti treba da predstavlja nadu za Evropu.

Danas Evropski parlament i Evropska komisija su dvije instiotucije u kojima je prisutan rasizam i nacizam. A evropski političari poput Merkel i Kurtza svojim rasističkim diskursom će, plašim se, uvući ove dvije institucije u situaciju gdje će preovladati rasizam i nacizam.

 



Povezane vijesti